Εθνικός Δρυμός Βάλια Κάλντα..

Ο Εθνικός Δρυμός Πίνδου είναι ένας από τους σπουδαιότερους Εθνικούς μας Δρυμούς. Αποτελεί μια απομονωμένη περιοχή στο Βόρειο τμήμα της Πίνδου. Έχει συνολική έκταση 68.990 στρέμματα και αποτελείται από τον πυρήνα με έκταση 33.490 στρ. και την περιφερειακή ζώνη προστασίας με έκταση 35.500 στρ. Οι δύο βασικές πύλες εισόδου είναι από το χωριό Μηλιά μετά το Μέτσοβο , όπως ερχόμαστε από τα Ιωάννινα και από το χωριό Περιβόλι του Νομού Γρεβενών.

Από την συνολική έκταση των 68.990 στρεμάτων τα 48.718στρέμματα σε ποσοστό 70,62% ανήκουν στο Νομό Γρεβενών και τα υπόλοιπα 20.272στρ ήτοι ποσοστό 29,38% ανήκουν στον Νομό Ιωαννίνων.

Περιλαμβάνει την κοιλάδα της Βάλια - Κάλντα (είναι βλάχικη λέξη και σημαίνει «Ζεστή κοιλάδα».Ονομάζεται έτσι γιατί εμφανίζει σημαντικές θερμοκρασιακές διακυμάνσεις στη διάρκεια του 24ώρου, με πολύ υψηλές θερμοκρασίες κατά την διάρκεια της ημέρας χωρίς νέφωση και πολύ χαμηλές κατά τη διάρκεια της νύχτας), του Αρκουδορέματος, τα βουνά Λύγκος και Μαυροβούνι(Φλέγκα 2.159μ) μέχρι τις κορυφές του βουνού Αυγό(Υψ.2.177μ). 

Ο Δρυμός της Πίνδου σαν γενική διαπίστωση Ελλήνων και ξένων ειδικών, χαρακτηρίζεται μοναδικός από βιολογικό, οικολογικό και ερευνητικό ενδιαφέρον. 

Το τοπίο είναι εντυπωσιακό και εκτός από την ποικιλία μορφολογικών και βλαστητικών χαρακτηριστικών, τονίζεται ακόμη από τεράστιους γκρεμούς και ορμητικά ρέματα. Το περιβάλλον είναι ιδιαίτερα σημαντικό για την διαβίωση μιας τεράστιας ποικιλίας ειδών απ’ το ζωικό και το φυτικό βασίλειο. Μια καταπληκτική φωτογραφία από antifa flickr

Καλύπτεται από πυκνά δάση Μαύρης - Λευκόδερμης Πεύκης και Οξυάς, οι μόνιμοι κάτοικοί του είναι οι αρκούδες, οι αγριόγιδες και πολλά ζαρκάδια. Ο αδιαφιλονίκητος «βασιλιάς» είναι η καφέ αρκούδα, που βυθίζεται σε χειμέρια νάρκη το χειμώνα. Αποτελεί δε καταφύγιο για πολλά είδη πουλιών, ανάμεσα στα οποία είναι και ορισμένα σπάνια αρπακτικά (γύπας- βασιλαετός) και μεγάλα θηλαστικά (αρκούδα – αγριόγιδο- ζαρκάδι όπως αναφέρθηκε παραπάνω) που έχουν εξαφανισθεί απ’ τις περισσότερες περιοχές της Χώρας. Ολόκληρη η περιοχή αποτελεί ίσως τον πιο σημαντικό βιότοπο της Χώρας μας για την καφετιά αρκούδα.

Mια καταπληκτική φωτογραφία από  Vegaslyra flickr

Ο Δρυμός της Πίνδου διασχίζεται από πολλά ρέματα με κύριο και εντυπωσιακό το Αρκουδόρεμα – παραπόταμο του Αώου. Η άγρια φύση, η χαλικώδης κοίτη και η κίνηση του νερού εναλλασσόμενη με πολλούς μικρούς καταρράκτες, αποτελεί την δυναμικότερη πηγή οπτικής κυριαρχίας. Εδώ βρίσκει καταφύγιο η βίδρα ( Lutra –lutra) που είναι σπάνιο είδος και ζουν δυο είδη πέστροφας (Truta fario & Salvelinus fortinalis).

Από το τέρμα του δασικού, κατηφορίζοντας το Αρκουδόρεμα, όρος ο οποίος δεν είναι τυχαίος και ακολουθώντας το Ε6 μονοπάτι, μπορεί ο επισκέπτης να φθάσει στους «Καταρράκτες».




Σε υψόμετρο 1960μ. και 1940μ. υπάρχουν δύο εντυπωσιακές μικρές λίμνες, πάνω στα υπαλπικά υψίπεδα του βουνού Μαυροβουνίου στη Φλέγγα. Οι λίμνες Φλέγγα, αυτές είναι που αποτελούν το σύμβολο της περιοχής, συνδέονται με πολλούς θρύλους. Έχουν νερό ολόκληρο το χρόνο και στα νερά τους ζούνε διάφορα αμφίβια όπως τρίτωνες και βατράχια.

Υπάρχουν (3) μονοπάτια που οδηγούν στις λίμνες Φλέγγα:

Το πρώτο ξεκινάει απ’ το Αρκουδόρεμα στο ύψος της συμβολής με το ρέμα «Μνήματα», το δεύτερο απ’ το ρέμα «Σαλατούρα» και το τρίτο απ’ το διάσελο «Σαλατούρα Μηλιάς» και ακολουθεί την κορυφογραμμή του Μαυροβουνίου. Χρόνος ανάβασης 3 έως 4 ώρες περίπου.


Επίσης από την πλευρά του Μετσόβου υπάρχει το σημασμένο μονοπάτι Ρ6 που ακολουθεί τον δασικό δρόμο μέχρι το ορειβατικό καταφύγιο του Δήμου Μετσόβου και μετά ακολουθώντας την κορυφογραμμή του Μαυροβουνίου καταλήγει στις Λίμνες ή στην κορυφή της Φλέγγας. Χρόνος ανάβασης απ’ το καταφύγιο 1,5 έως 2 ώρες περίπου.
Επίσης υπάρχει ένα άλλο μονοπάτι που ξεκινάει απ’ την τοποθεσία «Άσπρα λιθάρια» και καταλήγει στα «Αυτιά Φλέγγας» (χρόνος ανάβασης 1 ώρα περίπου) και μετά στις Λίμνες Φλέγγας.
Τέλος απ’ το χωριό Βοβούσα διασχίζοντας το «Αρκουδόρεμα» ανηφορικά υπάρχει μονοπάτι που καταλήγει τόσο στην πεδιάδα της Βάλια Κάλντας ( χρόνος ανάβασης 4,5 έως 5 ώρες) όσο και στις Λίμνες Φλέγγας (χρόνος ανάβασης 7 ώρες περίπου).


Για να γνωρίσετε τα μυστικά της Βάλια Κάλντα θα πρέπει να την επισκεφθείτε πριν την αποκλείσουν τα χιόνια.
Κατάλληλη περίοδος για την επίσκεψη του Δρυμού είναι το χρονικό διάστημα από 1^η Μαΐου μέχρι 31^η Οκτωβρίου. Οι επισκέπτες του Δρυμού θα πρέπει να γνωρίζουν τον Κανονισμό λειτουργίας του. Αρμόδια δασική αρχή για χρήσιμες πληροφορίες είναι η Δ/νση Δασών Γρεβενών (Τηλ. 24620-76400-76390-85253) 

πηγή : Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Γρεβενών. website http://www.grevena.gr

Εθνικός Δρυμός Βίκου – Αώου..

Ο Εθνικός Δρυμός Βίκου – Αώου θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο Δρυμός των μεγάλων κορυφών.

Έχει ονομαστεί «Δρυμός των μεγάλων κορυφών», λόγω των απότομων και υψηλών κορυφών της περιοχής, με υψηλότερη αυτήν της Γκαμίλας (2.497μ.) στην Τύμφη.

Έχει έκταση 122.250 στρεμμάτων, από τα οποία τα 34.120 είναι ο κύριος πυρήνας του.
Οι μεγάλες κορυφές διαδέχονται η μία την άλλη:Αστράκα (2.436 μ),Λάπατος (2.251 μ), Πλόσκος (2.377 μ),Καρτερός (2.478 μ),Μεγάλα Λιθάρια (2.467 μ),Τσούκα Ρόσσα(2.377 μ).
Η περιοχή περιλαμβάνει ένα εξαιρετικά σπάνιο και ευαίσθητο οικοσύστημα, αυτός είναι και ο λόγος που δεν επιτρέπεται καμία ανθρώπινη δραστηριότητα, εκτός από αυτές που σχετίζονται με την περιήγηση και την αναψυχή κατά τη διάρκεια της ημέρας. 

Είναι μια περιοχή προστατευόμενου φυσικού πλούτου, βόρεια της πόλης των Ιωαννίνων, στο Ζαγόρι της Ηπείρου, ενώ έχει ενταχθεί στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών natura 2000. Βορειοανατολικά συνορεύει με τον Εθνικό Δρυμό Πίνδου-Βάλλια Κάλντα. 

Ο Δρυμός εκτείνεται από το ορεινό συγκρότημα της Τύμφης, στο βορειοδυτικό άκρο της οροσειράς της Πίνδου. Η χαράδρα του Αώου αποτελεί το βόρειο όριο του Δρυμού, μια περιοχή άγρια και μεγαλοπρεπή. 
Το νότιο όριο του Δρυμού είναι μια άλλη χαράδρα, είναι το φημισμένο φαράγγι του Βίκου, φαράγγι βαθύ με κάθετες ορθοπλαγιές και σπάνια βλάστηση. Το έτος 1973 σηματοδοτεί την ίδρυση του Δρυμού. 

Η συνολική έκταση του Δρυμού φτάνει τα 13.000 εκτάρια, από τα οποία τα 3.400 αποτελούν τον πυρήνα και τα 9.600 εκτάρια την περιφερειακή ζώνη του Δρυμού.

Διοικητικά ανήκει στο νομό Ιωαννίνων. Μια καταπληκτική φωτογραφία από dimitil flickr

Κάτω από τις πέτρινες στέγες των βουνών, χτίστηκαν οι πέτρινες στέγες των ανθρώπων. 

Τέσσερις οικισμοί περιλαμβάνονται στο Δρυμό, αντιπροσωπευτικά δείγματα της ιδιαίτερης Ζαγορίσιας αρχιτεκτονικής: το μεγάλο Πάπιγκο, το Μικρό Πάπιγκο, το Μονοδένδρι και ο Βίκος. Περιμετρικά και πολύ κοντά στα όρια του Δρυμού είναι χτισμένα άλλα έξι χωριά του Ζαγορίου: η Αρίστη, ο Άγιος Μηνάς, η Βίτσα, το Καπέσοβο το Βραδέτο και το Βρυσοχώρι, όπως επίσης και η πόλη της Κόνιτσας και τα χωριά Καλλιθέα και Κλειδωνιά.

Τα Ζαγοροχώρια είναι ένα δίκτυο συνολικά από 46 πανέμορφα χωριά, όπου κανείς μπορεί να βρει ό,τι ζητάει.

Χωριά με ζωή ή με ηρεμία, χωριά με απίστευτη θέα ή χωριά μέσα στο δάσος. 

Δάση αλλά και ξερές κορυφές, πεντακάθαρα ποτάμια όπως ο Βοϊδομάτης αλλά και αλπικές λίμνες, όπως οι δρακόλιμνες.

Στα Ζαγοροχωρια ο επισκέπτης επίσης μπορεί να θαυμάσει την παραδοσιακή αρχιτεκτονική από πέτρα και ξύλο που είναι τα κύρια υλικά από τα οποία φτιαχνόντουσαν και φτιάχνονται ακόμη τα σπίτια ( Τα περισσότερα χωριά στο Ζαγορι,  είναι χαρακτηρισμένα παραδοσιακοί οικισμοί με το διάταγμα Ζαγορίου).

μια καταπληκτική φωτογραφία από  Mich@iL flickr


μια καταπληκτική φωτογραφία από  alexandros9 flickr


Το φημισμένο φαράγγι του Βίκου.. ανάμεσα του κυλάει ο ποταμός Βοϊδομάτης ο οποίος χαρακτηρίζεται  ως ένας από τους καθαρότερους ποταμούς της Ευρώπης, καθώς δεν αντιμετωπίζει προβλήματα ρύπανσης.Έχει μήκος 24 χλμ. περίπου και μέσο βάθος 900 μ. περίπου. Η αρχή του βρίσκεται κοντά στο χωριό Τσεπέλοβο.
 



Εάν κάποιος θέλει να περπατήσει μόνο το ποτάμι και όχι ολόκληρο το φαράγγι, η πλησιέστερη πρόσβαση είναι από το χωριό Βίκος.

Ο Ποταμός Βοϊδομάτης με τα πεντακάθαρα παγωμένα νερά του πηγάζει από το φαράγγι του Βίκου και συναντάει τον Αώο στον κάμπο της Κόνιτσας. Είναι ένα απο τα λίγα ποτάμια που το νερό τους είναι πόσιμο, επομένως όποιος διψάσει μετά από ένα περίπατο στις όχθες του, δεν έχει παρά να σκύψει στο ποτάμι και να ξεδιψάσει!

Τα γαλάζια νερά του έχουν σταθερή θερμοκρασία 4C όλο τον χρόνο, αλλά σίγουρα αξίζει σαν εμπειρία να τολμήσετε μια βουτιά μόνο κατά του καλοκαιρινούς μήνες βέβαια και αφού προηγουμένως το έχετε σκεφτεί καλά!

 Κατά μήκος του Βοϊδομάτη συναντώνται ορισμένα από τα ομορφότερα μονότοξα, ηπειρώτικα γεφύρια. Το πιο διάσημο είναι το γεφύρι της Κλειδωνιάς (ή Κλειδωνιάβιστας), που βρίσκεται στην έξοδο της χαράδρας του Βίκου. Ο Βοϊδομάτης είναι κατάλληλος ποταμός για διάφορα αθλήματα ποταμού, όπως καγιάκ και ράφτινγκ.

Οι λάτρεις του ψαρέματος βρίσκονται στο ιδανικό μέρος! Στα κρυστάλλινα νερά του Βοϊδομάτη, που είναι ο καθαρότερος ποταμός της Ευρώπης, ζουν πέστροφες. Από τις 15 Μαρτίου έως 30 Οκτωβρίου στους ποταμούς Αώο και Βοϊδομάτη το ψάρεμα επιτρέπεται εκτός των ορίων του Εθνικού Δρυμού Βίκου – Αώου ( δεν χρειάζεται άδεια αλιείας).

Ο Βίκος αποτελεί ένα από τα τελευταία καταφύγια της άγριας ζωής. Εδώ ζουν η αρκούδα, ο λύκος, το αγριόγιδο, το ζαρκάδι, ο χρυσαετός και ο ασπροπάρης. Στο Βοϊδομάτη κολυμπά η άγρια πέστροφα και στην πλούσια παραποτάμια βλάστηση βρίσκει προστασία η σπάνια βίδρα. Η πλούσια πανίδα του Δρυμού περιλαμβάνει έως σήμερα δέκα είδη αμφιβίων. Εικοσιένα είδη ερπετών, εκατόν τριάντα είδη πουλιών και εικοσιτέσσερα είδη θηλαστικών, με σημαντικότερο την αρκούδα (Ursus Arctos), το αγριογούρουνο (Sus Scrofa), το ζαρκάδι (ApreolusCapreolus), το λύκο (Canis Lupus), το αγριόγιδο (RupicarpaBalanika) και τη βίδρα (Lutra Lutra).

Ο ποταμός Αώος είναι αυτός που κυριαρχεί από τα βόρεια, διασχύζοντας την πυκνή σε δάση κοιλάδα που έχει πάρει το όνομά του. Η χαράδρα σχηματίζεται από τις πλαγιές της Τύφμης, της Τραπεζίτσας και του Ραϊδοβουνίου. Το μήκος της είναι 8 χιλιόμετρα και το πλάτος κυμαίνεται από τα 200 μέτρα μέχρι τα 4 χιλιόμετρα.

Το κλίμα του δρυμού:

Στα χαμηλότερα υψόμετρα κυριαρχεί ο ηπειρωτικός κλιματικός τύπος που χαρακτηρίζεται από ζεστά καλοκαίρια με λίγες τοπικές βροχές και ψυχρούς, πλούσιους σε βροχές χειμώνες. Στα μεγαλύτερα υψόμετρα επικρατεί ο ορεινός κλιματικός τύπος που χαρακτηρίζεται από δροσερά καλοκαίρια με αρκετές τοπικές βροχές ενώ οι χειμώνες είναι τραχείς με άφθονες βροχές και χιονοπτώσεις.
Μια καταπληκτική φωτογραφία από  dimitil flickr

Η θερμοκρασία τη χειμερινή περίοδο φτάνει σε χαμηλά επίπεδα και οι παγετοί είναι συνήθεις, από τα μέσα του φθινοπώρου έως τα μέσα της άνοιξης. Το έδαφος στα μεγάλα υψόμετρα καλύπτεται από χιόνι καθ' όλη τη διάρκεια του χειμώνα και τους πρώτους μήνες της άνοιξης ενώ στα χαμηλότερα υψόμετρα η χιονοκάλυψη μπορεί να διαρκέσει από μερικές μέρες έως λίγες εβδομάδες.

Η προσέγγιση του Εθνικού Δρυμού Βίκου-Αώου, μπορει να γίναι από τέσσερα σημεία κατα μήκος της εθνικής οδού Ιωαννίνων-Κοζάνης:

- Από το 19ο χιλ., στη διακλάδωση του χωριού Μεταμόρφοση, προς το Κεντρικό Ζαγόρι.

- Από το Καλπάκι, στο 34ο χιλ. της επαρχιακής οδού Καλπακίου - Κάτω Πεδινών.

- Από το 38ο χιλ. της επαρχιακής οδού Αρίστης - Παπίγκου.

- Από το 48ο και το 63ο χιλ. (Κλειδωνία και Κόνιτσα), όπου η εθνικη οδός εφάπτεται σχεδόν με τα όρια του Δρυμού. 

πηγή : Φορέας Διαχείρισης Εθνικών Δρυμών Βίκου - Αώου και Πίνδου.
website http://www.pindosnationalpark.gr Προβολή χάρτη Εθνικός Δρυμός Βίκου - Αώου / Vikos - Aoos National Park 

Δείτε Ξενοδοχεία στα Ζαγοροχώρια

Εθνικός Δρυμός Οίτης..

Για τους περισσότερους είναι απλά ένα από τα πολλά βουνά της Στερεάς Ελλάδας. Για όσους όμως την ξέρουν, η Οίτη αποτελεί έναν φυσικό παράδεισο, έναν σημαντικό εθνικό δρυμό, έναν τόπο αυθεντικό, αλώβητο ακόμα από τον μαζικό τουρισμό, που θα πρέπει όλοι να γνωρίσουμε και να προστατέψουμε.
Αν και είναι ένα από τα μεγαλύτερα βουνά της Στερεάς Ελλάδας, η Οίτη ουσιαστικά παραμένει ένας άγνωστος ορεινός κόσμος. Οι σκιέρ που γλιστρούν στις χιονισμένες πίστες του Παρνασσού ξεχωρίζουν στο βάθος του ορίζοντα τις μονοκόμματες κορυφές της, χωρίς πιθανόν να την αναγνωρίζουν. 

Οσοι πάλι οδηγούν βιαστικά με προορισμό το Καρπενήσι ή την Καρδίτσα, σίγουρα θα διακρίνουν τον συμπαγή, χιονισμένο όγκο της να ορθώνεται δυτικά, χωρίς όμως να ξέρουν την ταυτότητά του.

Η Οίτη είναι ένα μεγάλο βουνό της Ρούμελης που βρίσκεται στα όρια των νομών Φθιώτιδας και Φωκίδας κι απλώνεται από ανατολικά προς τα δυτικά σε μήκος 20 χλμ. και από βορρά προς νότο σε μήκος 18 χλμ. περίπου.

Στα ανατολικά της Οίτης ο ποταμός Ασωπός την χωρίζει από το όρος Καλλίδρομο και στα δυτικά της ο ποταμός Βιστρίτσα (Ίναχος) την χωρίζει από το χαμηλό βουνό του Γουλινά.

O Εθνικός Δρυμός Οίτης θεωρείται ως ένας από τους πιο επιτυχημένους (από πλευρά οικολογικής αξίας και βαθμό προστασίας) δρυμούς της χώρας. Ιδρύθηκε το 1966 με σκοπό την προστασία της μοναδικής χλωρίδας και άγριας ζωής του βουνού. Τουλάχιστον 50 ελληνικά ενδημικά φυτικά είδη φύονται μέσα στα όρια της προτεινόμενης περιοχής, 8 από τα οποία προστατεύονται από την ελληνική νομοθεσία. Επιπλέον, άλλα 40 ενδημικά είδη της βαλκανικής υπάρχουν στην Οίτη

Περιλαμβάνει το οροπέδιο των Λιβαδιών με τις κορυφές Γρεβενό και Αλύκαινα και το ψηλότερο τμήμα των βόρειων απότομων κλιτύων. Είναι ο έκτος (από τους δέκα) κατά χρονική σειρά ανακήρυξης και ο τρίτος σε έκταση. Έχει έκταση 7.000 εκτάρια, από τα οποία τα 3.370 αποτελούν τον πυρήνα και τα υπόλοιπα 3.630 την περιφερειακή ζώνη. 

Η εικόνα του βουνού από τη βόρεια πλευρά, όπου το βουνό καταλήγει στην κοιλάδα του Σπερχειού, εντυπωσιάζει με τις απότομες πλαγιές του και τους κατακόρυφους βράχους, που δημιουργούν εντυπωσιακούς καταρράκτες. Η δημιουργία τους είναι αποτέλεσμα ρηγμάτων και βίαιων μεταβολών που συντελέστηκαν στην κοιλάδα με την πάροδο του χρόνου. 

Εντυπωσιακός, ο μεγαλύτερος καταρράκτης της Στερεάς Ελλάδας, ο Κρεμαστός, πάνω από τις Κομποτάδες, στο Στενοβούνι, ξεπερνάει τα 100 μέτρα.

Μυθολογία 

Στην Οίτη έζησε τις τελευταίες του στιγμές ο ημίθεος Ηρακλής. Οταν η Δηιάνειρα του έδωσε να φορέσει τον χιτώνα που ήταν ποτισμένος με το αίμα του κένταυρου Νέσσου, ο Ηρακλής ανέβηκε στην κορφή της Οίτης. Εκεί μάζεψε σωρό απο ξύλα και ζητούσε κάποιον να ανάψει φωτιά για να καεί και να λυτρωθεί. Αυτό δέχτηκε να το κάνει ο Φιλοκτήτης οπου για αντάλλαγμα του έδωσε ο Ηρακλής τα βέλη του που ήταν θανατηφόρα. 

Οταν οι φλόγες περικύκλωσαν το σώμα του Ηρακλή ο Δίας μη αντέχοντας να βλέπει τον γιό του να υποφέρει έστειλε κεραυνούς και σύννεφα, που πήραν τον Ηρακλή και τον ανέβασαν στον Ολυμπο κανοντάς τον αθάνατο. Ο Ηρακλής παντρεύτηκε στο Ολυμπο την Ηβη θεότητα της νιότης. Κατά μια άλλη εκδοχή ο Δίας θέλοντας να δροσίσει τον γιό του έριξε ενα κεραυνό στην Οίτη. Στο σημείο που έπεσε ο κεραυνός άρχισε να αναβλύζει νερό. Το σημείο αυτό είναι οι πηγές του Γοργοποτάμου.

Νεότερη ιστορία

Στη νεότερη ιστορία, η Οίτη αποτέλεσε ορμητήριο αντίστασης ενάντια στην τουρκική στρατιά των Κιοσέ Μεχμέτ και Ομέρ Βρυώνη που κατέβηκαν να πνίξουν την Ελληνική επανάσταση. Στη σκιά των πλατάνων των Κομποτάδων συσκέφθηκαν οι οπλαρχηγοί Δυοβουνιώτης, Γκούρας και Αθανάσιος Διάκος. Στην σύγχρονη ιστορία, η Οίτη είναι συνδεδεμένη με την αντίσταση κατά των Γερμανών. 

Η ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοπόταμου, από τις ενωμένες αντιστασιακές οργανώσεις του Βελουχιώτη και του Ζέρβα, με την βοήθεια των '’γγλων, θεωρήθηκε ένα από τα δύο σπουδαιότερα σαμποτάζ σε ολόκληρη την Ευρώπη, μια που απέκοψε για ενάμισι μήνα την τροφοδοσία του Ρόμελ στην Αφρική.

πηγή : Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Οίτης. website http://oiti.gr

ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΡΥΜΟΣ ΛΕΥΚΩΝ ΟΡΕΩΝ (ΣΑΜΑΡΙΑΣ) / Samaria gorge.. crete

Ο εθνικός δρυμός Σαμαριάς βρίσκεται στον νομό χανίων (κρήτη) αναγνωρίστηκε από την Πολιτεία το 1962, με βασιλικό διάταγμα. Από τότε ο δρυμός έχει κερδίσει πολλά βραβεία και είναι καταξιωμένος διεθνώς:

• Εθνικό Δίπλωμα Προστασίας της φύσης, 1971
• Τόπος ιδιαίτερου φυσικού κάλλους, 1973
• Καταφύγιο άγριας ζωής
• Δίπλωμα του Συμβουλίου της Ευρώπης CoE, 1979
• Απόθεμα της Βιόσφαιρας, 1981 ΜΑΒ
• Βιογενετικό Απόθεμα CoE
• Περιοχή της Σύμβασης της Βαρκελώνης
• Σημαντική περιοχή για τα πουλιά
• Περιοχή NATURA 2004

Στον εθνικό δρυμό Σαμαριάς κύριο πόλο έλξης αποτελεί το ομώνυμο φαράγγι. Το φαράγγι της Σαμαριάς είναι το πλέον γνωστό στην Ευρώπη, καθώς είναι το μεγαλύτερο και ομορφότερο από όλα τα φαράγγια της ευρωπαϊκής ηπείρου.Από τους ντόπιους ονομάζεται και “φάραγγας”.

Ο πυρήνας του Δρυμού έχει έκταση 48.500 στρέμματα, βρίσκεται στα Λευκά Όρη και περιλαμβάνει το φαράγγι της Σαμαριάς και τις γύρω πλαγιές, μέχρι τις κορυφές Γκίγκιλος (2080 m.) και Βολακιάς (2116 m.), στα δυτικά και την κορυφή Ψιρίστρα στα ανατολικά. Νότια ο πυρήνας ορίζεται από την όρμο της Αγίας Ρούμελης, στο Λυβικό Πέλαγος και βόρεια από το οροπέδιο «Ομαλός».

Το μήκος του είναι 16 χιλιόμετρα και το πλάτος του σε ορισμένα σημεία δεν ξεπερνά τα 3 μετρά, με καθέτους τοίχους που φθάνουν τα 500 μέτρα ύψος. Ο σχηματισμός του οφείλεται πιθανότατα στις έντονες γεωλογικές μεταβολές και στην διάβρωση από τα νερά. 

Η είσοδος στο φαράγγι επιτρέπεται από το μήνα Μάιο μέχρι και τον μήνα Οκτώβριο, χρονικό διάστημα που διαμορφώνεται ανάλογα πάντα με τις καιρικές συνθήκες, από τις 6.00 π.μ. μέχρι τις 4.00 μ.μ. και από τις δύο εισόδους, το Ξυλόσκαλο και την Αγία Ρουμέλη. 
Η διάσχισή του προϋποθέτει καλή φυσική κατάσταση και κατάλληλα ορειβατικά παπούτσια, καθώς η διαδρομή πάνω σε πέτρινο μονοπάτι αλλά και στην κοίτη του ποταμού διαρκεί 5-6 ώρες. Απαγορεύεται η διάβαση εκτός μονοπατιού. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στα σημεία με προειδοποιητικές πινακίδες για πτώση πετρών.
φωτογραφία από flickr

Η διαδρομή 

Η διαδρομή λοιπόν κατά μήκος του φαραγγιού είναι περίπου 12 χλμ και στη συνέχεια η απόσταση έως την Αγία Ρουμέλη άλλα 3 χλμ. περίπου.

Η διάσχισή του με γρήγορο βάδισμα απαιτεί πέντε σχεδόν ώρες αλλά αν θέλετε να απολαύσετε το τοπίο και γενικότερα την διαδρομή θα χρειασθείτε 6-8 ώρες.
Καλύτερη περίοδος για να το επισκεφθείτε είναι από την 1η Μαϊου μέχρι τέλος Οκτωβρίου.
Για την προστασία του και για πληροφορίες στους επισκέπτες υπάρχουν φυλάκια της δασικής υπηρεσίας στην είσοδο του φαραγγιού, στον οικισμό της Σαμαριάς και στην έξοδο.
φωτογραφία από flickr

Τα πολλά στενά σημεία του με τους βράχους να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια των επισκεπτών έχουν ονομαστεί "πόρτες" με στενότερο αυτό της "Σιδερόπορτας" που έχει μόνο 3 μ. πλάτος και το κατακόρυφο ύψος των πλευρών να κυμαίνεται από 300 έως 700 μ.

Κατά την διάρκεια της διαδρομής υπάρχουν πολλά γραφικά ξύλινα γεφυράκια πάνω από την ροή του ποταμιού. 

Στην περιοχή του φαραγγιού τα αρχαία χρόνια υπήρχαν ονομαστά Ιερά και Μαντεία, στη τοποθεσία δε της Αγίας Ρουμέλης η αρχαία πόλη Τάρα στην οποία σώζεται μέχρι σήμερα τμήμα του ναού του Απόλλωνα.
Ακόμη οι προϊστορικοί οικισμοί, η πόλη Καινώ, οι παλαιοχριστιανικοί τάφοι, οι βυζαντινοί ναϊσκοι, το παλαιό χωριό της Σαμαριάς - στο κέντρο του φαραγγιού - και τα βενετσιάνικα κάστρα, είναι μερικά από τα αποτυπώματα του ανθρώπου που έζησε στην περιοχή. φωτογραφία από flickr

φωτογραφία από flickr

φωτογραφία από flickr

Πρόσβαση - Αναχώρηση

Για να ξεκινήσετε την "περιπέτεια" της διάσχισης του φαραγγιού θα χρειαστεί να μεταβείτε στο περίφημο οροπέδιο του Ομαλού σε απόσταση 43 χλμ. από τα Χανιά με υπεραστικό λεωφορείο ή φυσικά με δικό σας μέσον. Αν όμως χρησιμοποιήσετε δικό σας μέσον θα πρέπει όμως να υπολογίζεται ότι δεν θα επιστρέψετε ξανά στη ίδιο σημείο αφού η έξοδός του είναι κοντά στο χωριό της Αγίας Ρουμέλης.

Από την Αγία Ρουμέλη θα συνεχίσετε με πλοιάριο έως τα Σφακιά με διάρκεια διαδρομής μιας ώρας περίπου και στη συνέχεια με το ΚΤΕΛ για Χανιά ή προς Σούγια και Παλαιόχωρα επίσης με πλοιάριο.  φωτογραφία από flickr έξοδος φαραγγιού. 

Στον Ομαλό θα βρείτε ταβέρνες, κέντρο πληροφόρησης και είδος μικρού μουσείου, για την Σαμαριά και τα Λευκά Όρη.

Στην πανέμορφη Αγία Ρουμέλη μπορείτε να απολαύσετε το θαλάσσιο μπάνιο σας στα υπέροχα νερά του Λιβυκού πελάγους, να γευματίσετε σε μια από τις πολλές παραδοσιακές ταβέρνες η να παραμείνετε σε κάποιο από τα καταλύματα της περιοχής. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε και στην θαυμάσια Χώρα των Σφακίων.

Η περιοχή των Λευκών Ορέων, όπου βρίσκεται το φαράγγι της Σαμαριάς, είναι από τις πιο πλούσιες της Ελλάδας σε σπάνια είδη φυτών. Πάνω από 450 είδη φυτών βρίσκονται στη περιοχή του Εθνικού Δρυμού. Εβδομήντα από αυτά είναι ενδημικά είδη και υποείδη της Κρήτης, όπως ο δίκακτος , ο έβενος , η αμπελίτσα και η τραχεία πεύκη η κρητική. Το βούπλευρο και η μυοσοτίς είναι από τα φυτά που ζουν αποκλειστικά στο φαράγγι.
Η ονοβρυχίς ,το ελίχρυσο και το κεφαλάνθηρο είναι από τα πολύ σπάνια που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. Όλα αυτά τα είδη φυτών δίνουν τεράστια οικολογική αξία στον Εθνικό Δρυμό.

Η πανίδα του Δρυμού δεν υστερεί κι αυτή σε είδη ζώων, με πρώτο το σπανιότατο κρητικό Αγριοκάτσικο ή Αγρίμι. Άλλα σπάνια είδη της περιοχής είναι η Ζουρίδα, (κρητικό κουνάβι), ο Ασβός, η Νυφίτσα, ο Αγκαθοπόντικος, ο Μυωξός, ο Δασοπόντικος και τέλος ο σπανιότατος αγριόγατος ή Φουρόγατος. Όλα τα παραπάνω είναι ενδημικά υποείδη της Κρήτης.

φωτογραφία από flickr

Πηγές: kissamodomi.gr, wikipedia.org
Περισσότερες πληροφορίες : http://www.samaria.gr/