Οι άνθρωποι των σπηλαίων ανακύκλωναν – Έρευνα

Η ανακύκλωση δεν είναι προνόμιο των σύγχρονων κοινωνιών, καθώς νέα στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι προϊστορικοί μας πρόγονοι ανακύκλωναν τα αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν στην καθημερινότητά τους.

Τα στοιχεία παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια τετραήμερου διεθνούς συνεδρίου στο πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ με τίτλο «Η προέλευση της ανακύκλωσης» και συμμετέχοντες από δέκα χώρες.

Όπως ανακυκλώνουμε σήμερα το χαρτί, τι πλαστικό και άλλα υλικά για την κατασκευή νέων αντικειμένων, έτσι και οι πρώτοι ανθρωπίδες μάζευαν τα πεταμένα και άχρηστα εργαλεία από πέτρα και κόκκαλα για να φτιάξουν καινούρια.

Αυτή η συμπεριφορά παρουσιάστηκε σε διαφορετικές εποχές, διαφορετικές τοποθεσίες και με διαφορετικές μεθόδους, ανάλογα με τη διαθεσιμότητα ακατέργαστων υλικών.

Από σπηλιές στην Ισπανία και τη βόρειο Αφρική μέχρι την Ιταλία και το Ισραήλ οι αρχαιολόγοι βρίσκουν τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερα εργαλεία που αποτελούν προϊόν ανακύκλωσης, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η πρακτική εφαρμοζόταν από τον Χόμο Ερέκτους, τους Νεάντερταλ και άλλα είδη ανθρωπιδών.

Η ανακύκλωση την εποχή των προϊστορικών μας προγόνων δεν σχετιζόταν με περιβαλλοντικές ευαισθησίες αλλά αποτελούσε στρατηγική επιβίωσης.

Το γενικότερο πλαίσιο βέβαια είναι το ίδιο και συνδέεται με την εξοικονόμηση ενέργειας και φυσικών πόρων.

«Ανακαλύπτουμε διαφορετικά επίπεδα επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης», δήλωσε ο Giovanni Boschian, γεωλόγος στο πανεπιστήμιο της Πίζας.

«Τα κόκκαλα συνθλίβονταν για την αφαίρεση του μυελού και στη συνέχεια τα θραύσματα μετατρέπονταν σε εργαλεία, εγκαταλείπονταν και ανασκευάζονταν για να χρησιμοποιηθούν ξανά», τόνισε.

Υπάρχουν παραδείγματα τσεκουριών τα οποία χρησιμοποιήθηκαν αργότερα ως βάση για τη δημιουργία μικρότερων υλικών, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ανακυκλώνονταν ακόμα και οι μικροσκοπικές νιφάδες που εκτοξεύονταν κατά την επεξεργασία της πέτρας.

Αν και η ανακύκλωση τα προϊστορικά χρόνια έχει μελετηθεί και στο παρελθόν, αυτή είναι η πρώτη φορά που επιστήμονες από διάφορες χώρες συγκεντρώθηκαν για να αναλύσουν το φαινόμενο σε βάθος.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, το φαινόμενο καταδεικνύει πως ανεξαρτήτως της περιόδου και της περιοχής που έζησαν, οι άνθρωποι ανταποκρίνονταν και ανταποκρίνονται με τον ίδιο τρόπο στις προκλήσεις και τις ευκαιρίες που τους παρουσιάζονται. econews

Ανακύκλωση: ένα τενεκεδάκι τροφοδοτεί την τηλεόραση με ενέργεια για τρείς ώρες

Η ανακύκλωση ενός κουτιού αλουμινίου εξοικονομεί ενέργεια, ικανή για να λειτουργήσει μία τηλεόρασητρεις ώρες, ενώ η ανακύκλωση προϊόντων του συγκεκριμένου είδους χρειάζεται μόλις το 5% της συνολικής ενέργειας που απαιτείται για την κατασκευή νέων.

Αυτό προκύπτει από τα στοιχεία παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που διοργάνωσε το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών (ΚΕΠΚΑ) για τις «πράσινες συνήθειες» στο σπίτι και το γραφείο.

Η αγορά ανακυκλωμένων προϊόντων συνεπάγεται μείωση του όγκου των αποβλήτων και εξοικονόμηση φυσικών πόρων, ενώ, πέρα από την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση, στην προστασία του περιβάλλοντος και την εξοικονόμηση ενέργειας συμβάλλει η ενοικίαση ή ο δανεισμός προϊόντων που δεν χρησιμοποιούνται συχνά.

Το πιο διαδεδομένο ανακυκλωμένο προϊόν είναι το χαρτί και συνεχώς αυξάνεται ο αριθμός των παραγωγών που το χρησιμοποιούν για τη συσκευασία των προϊόντων τους.

Διαβάστε εδώ τα αποτελέσματα της έρευνας του ΚΕΠΚΑ για την εξοικονόμηση ενέργειας στο σπίτι και το γραφείο. econews

“Μας αφορά”: συλλογική πρωτοβουλία για τα φωτοβολταϊκά (video)

Τον περασμένο Αύγουστο αντίθετα σε επιστημονικές εισηγήσειςαλλά και σε κάθε έννοια λογικής, αποφασίσθηκε να σταματήσει η αναπτυξιακή πορεία της αγοράς των φωτοβολταϊκών.
Στην αγορά αυτή δραστηριοποιούνται σήμερα περισσότερες από 2000 εταιρείες, που συντηρούν άμεσα 20.000 και έμμεσα 30.000 εργαζομένους. Ο μόνος ίσως αναπτυσσόμενος κλάδος της οικονομίας στις μέρες μας, παράγει περισσότερο από 0,5% του ΑΕΠ της χώρας μας, προσφέροντας πολύπλευρο κοινωνικό, περιβαλλοντικό και δημοσιοοικονομικό όφελος αξιοποιώντας με την πλέον καθαρή τεχνολογία το εθνικό καύσιμο της χώρας μας, τον ήλιο.

Σε μία στιγμή όπου καλούμαστε όλοι να αφήσουμε πίσω λάθη, αστοχίες, κεκτημένα και περιοριστικές αγκυλώσεις, και να ξαναβάλουμε την Ελλάδα μας σε δρόμους συλλογικής ανάπτυξης και προόδου, πιστεύουμε ότι ΜΑΣ αφορά να διαφυλάξουμε τις προοπτικές που μας προσφέρει ο ήλιος, σε προσωπικό, τοπικό αλλά και εθνικό επίπεδο.
Η συλλογική πρωτοβουλία “Μας Αφορά” δεν έχει στόχο να αποδώσει ευθύνες ή να καταγγείλει πρακτικές και αποφάσεις. Αντίθετα, στόχο έχει να αναδείξει τα πολύπλευρα οφέλη που χάνονται από τέτοιου είδους περιορισμούς, και τα οποία αναμφίβολα επηρεάζουν όχι μόνο τους χιλιάδες εργαζομένους στον κλάδο, την ευρύτερη κοινωνία ή το περιβάλλον μας, αλλά και τα δημόσια έσοδα που τόσο πολύ χρειαζόμαστε.

Πρέπει όλοι μαζί να πετύχουμε να επανεξετάσουν οι υπεύθυνοι τις αποφάσεις τους και να άρουν τα εμπόδια και τους περιορισμούς που έχουν επιβάλει στις προοπτικές που μας προσφέρει ο ήλιος. πηγή econews.gr

Σπίτι μου φτιαγμένο από... πηλό!

Ένα νέο οικολογικό χωριό, η Ζωή.. στην περιοχή της Αγιάς στην Λάρισα. Μια φιλόδοξη συλλογική προσπάθεια αντίστασης στην αλόγιστη κατανάλωση ενέργειας, στην μόλυνση του περιβάλλοντος, στην υποβάθμιση του πλανήτη στα πλαίσια μιας οργανωμένης κοινότητας, ένα όραμα που ξεκίνησε από τον Κώστα Κοντομάνο και τώρα το μοιράζονται εκατοντάδες ανθρώπων.

Από τη Ζωή θα απουσιάζει το τσιμέντο και τα βιομηχανικά υλικά.

Τα κτίρια θα είναι χτισμένα με φυσικές μεθόδους, χρησιμοποιώντας τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, θα υπάρχει ενεργειακή αυτονομία με τη χρήση ήπιων τεχνολογιών και ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, θα υπάρχει ολοκληρωμένο σύστημα για τις καλλιέργειες, τη διαχείριση του νερού, των λυμάτων, της ανακύκλωσης.

«Ερευνώντας στο διαδίκτυο για κάποιες φυσικές καλλιεργητικές μεθόδους που χρησιμοποιούν τον πηλό, ανακαλύψαμε τις δυνατότητες του σαν δομικό υλικό. Αυτό βέβαια δεν είναι νέο μιας και το 80% των κατοίκων του πλανήτη εξακολουθούν να ζουν σε χωμάτινα σπίτια. Το νέο όμως είναι ότι εδώ και είκοσι χρόνια, ξεκινώντας από την Αμερική, εμφανίστηκε ένας νέος όρος, η φυσική δόμηση, η επιλογή δηλαδή του να χτίζεις με τοπικά, φυσικά, και το μικρότερο δυνατό περιβαλλοντολογικό και οικονομικό κόστος», λέει στο newsbomb.gr ο Κώστας Κοντομάρος.
«Χρειάστηκαν πέντε μήνες προσωπικής εργασίας για να χτίσουμε ένα ολόκληρο σπίτι κυριολεκτικά με τα χέρια μας. Επειδή δεν έχει χρησιμοποιηθεί τσιμέντο ή άλλα συνθετικά υλικά στην τοιχοποιία, το κτίριο αναπνέει και διαπνέει άριστα.
Για την κατασκευή του χρησιμοποιήσαμε κάποια υλικά που συλλέξαμε μόνοι μας, κάποια άλλα που μας προσφέρθηκαν δωρεάν ή αγοράσαμε μεταχειρισμένα, ξοδεύοντας περίπου το ποσό των 2.000 €» συνεχίζει ο κ. Κοντομάρος

Τα cobs (σπίτια φτιαγμένα από μάζες πηλού αναμεμιγμένου με άμμο και άχυρο) είναι τα σπίτια που θα μένουν οι κάτοικοι της Ζωής.

Οι κάτοικοι του χωριού θα ζουν σε ένα περιβάλλον εθελοντικής απλότητας, περιορίζοντας στο ελάχιστο τις ενεργοβόρες συνήθειές τους, θα συνεργαστούν για την κατασκευή των κοινόχρηστων κτιρίων και λοιπών υποδομών ενώ θα υπάρχουν έσοδα από τον οικοτουρισμό και αγροτουρισμό, την εκπαίδευση και την παραγωγή και εμπορία αγροτικών προϊόντων που θα διατίθενται για την κάλυψη των λειτουργικών εξόδων του χωριού.

Πηγή: newsbomb.gr
http://www.cob.gr/

To σπίτι των χόμπιτ..το έχτισε με 3,480 ευρώ!

Ο Simon Dale, ένας πιστός του κάν’ το μόνος σου, ξέρει! Έφτιαξε το εξοχικό του στο δάσος εξ ολοκλήρου από φυσικά και ανακυκλωμένα υλικά και ξόδεψε 3,410 ευρώ με δουλειά 4 μηνών γι’ αυτό το σπίτι, που μοιάζει πολύ με σπίτι των χόμπιτ από τον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.

 

Ο Simon Dale έχτισε το σπίτι με τη βοήθεια του πεθερού του και φίλων του.
Χρειάστηκαν περίπου 1000-1500 ώρες εργασίας για να ολοκληρωθεί το έργο.

Το σπίτι χτίστηκε με τη μέγιστη δυνατή μέριμνα για το περιβάλλον. Σκάφτηκε στην πλαγιά ενός λόφου. Τα θεμέλια και οι τοίχοι φτιάχτηκαν από πέτρα και λάσπη από τις ανασκαφές. 
Ο σκελετός με κορμούς βελανιδιάς πάρθηκε από τα γύρω δάση. Δέματα από άχυρο χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των τοίχων, του δαπέδου και της σκεπής για μόνωση.


Ένα αλυσοπρίονο, ένα σφυρί και ένα καλέμι ήταν τα κύρια εργαλεία που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή.

Στο σπίτι υπάρχει ένα φυσικό ψυγείο. Ψύχεται με τον αέρα που έρχεται από το υπέδαφος. Οι ένοικοι χρησιμοποιούν νερό από μια κοντινή πηγή. Ηλιακοί συλλέκτες παράγουν ηλεκτρική ενέργεια για την ηλεκτροδότηση. Το φως της ημέρας διεισδύει μέσω του φεγγίτη στην οροφή του σπιτιού. πηγή kykeon.ning.com

Παρόμοιες κατασκευές γίνονται και στην Ελλάδα, επισκεφθείτε εδώ. 
Διαβάστε ακόμα σπίτι μου φτιαγμένο από πηλό.

Greenpeace: Μην ψαρώνεις!..Ρώτα, μάθε και κατανάλωσε ψάρι με τρόπο που εξασφαλίζει τις ελληνικές θάλασσες γεμάτες ζωή!

Ρώτα, μάθε και κατανάλωσε ψάρι με τρόπο που εξασφαλίζει ελληνικές θάλασσες γεμάτες ζωή! Χρησιμοποίησε το «Εγχειρίδιο του καλού Ψαροφαγά» της Greenpeace και με τη δύναμη που έχεις ως καταναλωτής, σπάσε το μονοπώλιο  της καταστροφικής μηχανότρατας στην αγορά και διεκδίκησε πρόσβαση σε ψάρι που έχει αλιευθεί με βιώσιμο τρόπο από Έλληνες παράκτιους ψαράδες.

Τι να προσέχω όταν αγοράζω ψάρια και πώς μπορούν οι καταναλωτικές μου επιλογές να συμβάλλουν σε ζωντανές, ελληνικές θάλασσες; Ποια παρεξηγημένα είδη μπορώ να δοκιμάσω και πώς να τα μαγειρέψω; Ποια είναι η εποχικότητα των ψαριών και ποιο το σωστό τους μέγεθος; Οι απαντήσεις βρίσκονται στο νέο Εγχειρίδιο της Greenpeace, το οποίο εξοικειώνει τον κόσμο με λιγότερο γνωστά ψάρια, απομυθοποιεί τις ποιοτικές κατηγορίες και προσφέρει ένα δυνατό εργαλείο στα χέρια των καταναλωτών.

Το ελληνικό ψάρι σταδιακά εξαφανίζεται λόγω της υπεραλίευσης και των καταστροφικών πρακτικών, όπως οι μηχανότρατες και τα γρι-γρι, οι οποίες μονοπωλούν την αγορά και περιορίζουν τον μέσο Έλληνα στην κατανάλωση μόνο 3-4 συγκεκριμένων και υπεραλιευμένων ειδών. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι καταναλωτές έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε μεγαλύτερη ποικιλία ειδών που αλιεύονται βιώσιμα από τους παράκτιους ψαράδες. Με αυτόν τον τρόπο απειλείται το μέλλον των ελληνικών ψαριών, των χιλιάδων ανθρώπων που βασίζουν την επιβίωσή τους στο ψάρι (όπως οι παράκτιοι αλιείς, οι ιχθυοπώλες, ακόμα και οι ιδιοκτήτες ταβερνών), αλλά και των ανθρώπων που απασχολούνται στον ελληνικό τουρισμό, ο οποίος συνδέεται άμεσα με τις θάλασσές μας.

 «Γνωρίζουμε ελάχιστα για τα ψάρια που καταναλώνουμε. Η έλλειψη πληροφόρησης εξυπηρετεί τη βιομηχανική αλιεία, η οποία εξασφαλίζει τα κέρδη της καταστρέφοντας τις θάλασσές μας και μονοπωλώντας την αγορά εις βάρος των καταναλωτών», δήλωσε η Άντζελα ΛάζουDean, υπεύθυνη της εκστρατείας για το θαλάσσιο περιβάλλον, στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace. «Γι’ αυτό το λόγο, το Εγχειρίδιο τηςGreenpeace φιλοδοξεί να καλύψει αυτά τα κενά και να αποτελέσει ένα πρώτο βήμα γνωριμίας των καταναλωτών με μη δημοφιλή είδη, αλλά και με τους παράκτιους ψαράδες της χώρας μας, οι οποίοι αποτελούν και το μέλλον της αλιείας.»

Οι παράκτιοι ψαράδες μπορούν να πρωταγωνιστήσουν στην προστασία των θαλασσών μας εξασφαλίζοντας ελληνικό ψάρι στο πιάτο μας και αύριο. Η παράκτια αλιεία είναι μία από τις σπουδαιότερες δραστηριότητες στη χώρα μας. Απασχολεί δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας και αποτελεί το μοναδικό μέσο βιοπορισμού για πολλές οικογένειες. Ειδικά σε απομακρυσμένα νησιά και περιοχές, όπου συνήθως δεν υπάρχει εναλλακτική απασχόληση, η αλιεία μαζί με τον τουρισμό αλληλοστηρίζονται και επιτρέπουν σε αυτούς τους ανθρώπους να επιβιώνουν σε τόπους που διαφορετικά θα είχαν ερημώσει. 

Η Greenpeace καλεί τους καταναλωτές να χρησιμοποιήσουν το εγχειρίδιο και να υπογράψουν το «Μανιφέστο για την προστασία των θαλασσών», με το οποίο:

Απαιτούν πρόσβαση σε ψάρι αλιευμένο με βιώσιμο τρόπο από τους παράκτιους ψαράδες, στηρίζοντας έτσι και την τοπική οικονομία των παράκτιων περιοχών της χώρας.

Συμμετέχουν και υποστηρίζουν την εκστρατεία της Greenpeace για τη δημιουργία θαλάσσιων καταφυγίων στην Ελλάδα.

Δες το «Εγχειρίδιο του καλού Ψαροφαγά» εδώ

Οπου το νερό έγινε εµπόρευµα, οι άνθρωποι υποφέρουν

Η ιδιωτικοποίηση του νερού φέρνει εκτόξευση τιµών, εξώσεις, χρέη, ανεργία, διακοπές υδροδότησης ακόµη και θανάτους! Διαβάστε το πρώτο μέρος της έρευνας και δείτε τι έγινε σε Βουλγαρία, Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία, Αργεντινή, Αυστραλία, Καναδά, Παρίσι.
 
Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων που εφαρµόστηκε η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης, το αποτέλεσµα ήταν υψηλό κοινωνικό κόστος, που δεν επέλυσε τα προβλήµατα λειτουργίας και υποδοµής, καθώς οι εταιρείες στοχεύουν (και τελικά αποκοµίζουν) τεράστια κέρδη. Ειδικά στο νότο, η ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών ύδρευσης προωθείται ακόµη ως λύση στις επενδυτικές ανάγκες που προβάλλονται ως πρώτη προτεραιότητα. Ακριβώς αυτό που ζούµε στην Ελλάδα δηλαδή. 
Όταν άλλοι αποφάσισαν ότι εµείς έχουµε πρόβληµα χρέους, προτάθηκε ως άµεση προτεραιότητα εµείς να πουλήσουµε τα νερά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Και αυτό είναι οι… επενδύσεις. 
Ελάτε να εξετάσουµε πού οδήγησαν τέτοιου τύπου επενδύσεις άλλες χώρες που βιώνουν την εµπειρία της ιδιωτικοποίησης εδώ και χρόνια…

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: 6.000 άνθρωποι χάνουν τα σπίτια τους
Η ιδιωτικοποίηση του νερού στη Βουλγαρία ήταν µέρος του προγράµµατος λιτότητας που ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ΄90, υποσχόµενο αποτελεσµατικότητα αλλά κυρίως ΕΠΕΝ∆ΥΣΕΙΣ. (Τα ίδια Παντελάκη µου, τα ίδια Παντελή µου).
Τελικά, επενδύσεις δεν έγιναν. Εγιναν όµως τα ακόλουθα, ως συνέπειες της ιδιωτικοποίησης του νερού:
● Αύξηση της τιµής του νερού τουλάχιστον 12%.
● Σκάνδαλα διαφθοράς από το 2005, για υψηλές αµοιβές. Ο ∆ιευθύνων Σύµβουλος παίρνει 400.000 ευρώ το χρόνο. (Φανταστείτε πόσο θα παίρνει εδώ).
● 100άδες νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν από το δίκτυο ύδρευσης, επειδή δεν είχαν να πληρώσουν.
Συγκεκριµένα, χίλια νοικοκυριά αποσυνδέθηκαν µόνο το 2011 ενώ εκκρεµούν ακόµη 5.000 δικαστικές υποθέσεις ανθρώπων που δεν µπορούσαν να πληρώσουν.
● Σε 370 οικογένειες στη Σόφια, έγινε έξωση επειδή δεν µπορούσαν να πληρώσουν τις ∆ΕΚΟ.


ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ: Εδωσαν σε ιδιώτες ακόµα και τα ποτάµια!
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε το 1993 υποτίθεται για την ανάπτυξη της βιοµηχανίας νερού. Το 2008 πουλήθηκε η δηµόσια Αquapor, που τότε ήταν ανάδοχος συµβολαίων σε 24 δήµους. Η νοµοθεσία άλλαξε και επέτρεψε στους ιδιώτες αναδόχους να ελέγχουν ολόκληρα υδρογραφικά διαµερίσµατα, κοίτες ποταµών, υδραυλικές υποδοµές, φράγµατα, λιµάνια αλλά και να πάρουν εξουσιοδότηση να δίνουν άδειες, να συλλέγουν φόρους, να εποπτεύουν και φυσικά… να εξασφαλίζουν κέρδη.
Οι δήµοι που είχαν προσχωρήσει στο σύστηµα αυτό και έγιναν πελάτες του group αναγκάστηκαν να αγοράζουν νερό για να διαχειρίζονται τα απόβλητα σε πολύ υψηλές τιµές. Οι αρχές επέβαλαν επίσης «µίνιµουµ κατανάλωση νερού» πολύ µεγαλύτερη από τις πραγµατικές απαιτήσεις µε αποτέλεσµα να χρεώνονται αλόγιστα οι δήµοι.
Οι εργαζόµενοι στους ιδιώτες ήρθαν αντιµέτωποι µε αυξηµένες ώρες και όγκο εργασίας, εκ περιτροπής εργασία και υποβάθµιση των εργασιακών συνθηκών.
Σήµερα, υπάρχει πίεση στις Αρχές για ιδιωτικοποίηση της Aguas de Portugal group.
Τα τρία µεγαλύτερα κόµµατα, το Σοσιαλδηµοκρατικό (PSD), το ∆ηµοκρατικό (CDS) και το Σοσιαλιστικό κόµµα (PS) ενώ το 2004 ήταν εναντίον της παράδοσης της ύδρευσης σε ιδιώτες, σήµερα, κατ’ επιταγή της τρόικας έχουν συµπεριλάβει την πώληση της Aguas de Portugal µέσα στο µνηµόνιο.

ΙΣΠΑΝΙΑ: Πανταχού παρούσα η γαλλική Σουέζ…
Η ιδιωτικοποίηση ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του 1980. Σήµερα, περίπου το 50% των υπηρεσιών ύδρευσης είναι σε ιδιωτικά χέρια. Το 90% των ιδιωτών ελέγχονται από την Αgbar, θυγατρική της γαλλικής Suez και από την Αqualia του FCC group που συνδέεται µε την άλλη πολυεθνική, τη Veolia.
Αυτό που έγινε απολύτως κατανοητό στους Ισπανούς (από την εµπειρία τους µε το ιδιωτικοποιηµένο νερό) είναι ότι δεν γλιτώνουν τα χρέη ό,τι και να γίνει. ∆ηλαδή, ακόµη και αν µια δηµόσια υπηρεσία πουληθεί σε ιδιώτες, τα χρέη της… τα πληρώνουν φυσικά και πάλι οι πολίτες µιας και καλούνται να καλύψουν τα επιτόκια δανεισµού του νέου αγοραστή – ιδιώτη. Τα χρέη που υπήρχαν, δεν τα πληρώνει ο νέος ιδιώτης. Απλά δεν τα πληρώνει ούτε το κράτος και τα ρίχνει στις πλάτες των πολιτών, του γνωστού υποζυγίου. Αυτό κερδίζει µια κυβέρνηση από µια ιδιωτικοποίηση. Να µετακυλήσει τα χρέη της µε έµµεσο τρόπο και πάλι στους πολίτες.
Οι ιδιωτικοποιήσεις στην Ισπανία επίσης πάσχουν από θέµατα διαφάνειας. Για παράδειγµα τα σχέδια ιδιωτικοποίησης της εταιρείας ύδρευσης της Μαδρίτης Canal Isabel II, δεν έχουν δει το φως της δηµοσιότητας ούτε έχουν δικαιολογηθεί.

ΙΤΑΛΙΑ: 61,4% ακριβότερο το νερό σε µιά 10ετία!
Η ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ιταλία ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του 1990. Μετά από 15 χρόνια, η νοµοθεσία υποχρεώνει όλες τις επιχειρήσεις νερού να κατοχυρώνονται ως SpA (ανώνυµες εταιρείες) αµιγώς ιδιωτικές ή σε συνδυασµό µε δηµόσια ιδιοκτησία. Ετσι την ύδρευση την διαχειρίζονται ιδιωτικές επιχειρήσεις που έχουν στόχο το κέρδος.
Τα τιµολόγια νερού αυξήθηκαν από το 1997 ως το 2006 κατά 61,4% έναντι του πληθωρισµού που αυξήθηκε κατά 25% και της απασχόλησης που έπεσε κατά 30%.


ΜΑΡΟΚΟ: Και στην Καζαµπλάνκα η Σουέζ…
Οσο το Μαρόκο ήταν γαλλικό προτεκτοράτο, το σύστηµα ύδρευσης και αποχέτευσης το διαχειρίζονταν γαλλικές εταιρείες. Το 1956, το Μαρόκο γίνεται ανεξάρτητο κράτος και η παροχή νερού περνά στην ευθύνη δηµοτικών εταιρειών κοινής ωφέλειας. Στα µέσα της δεκαετίας του ‘90, η κυβέρνηση του Μαρόκο αποφασίζει την εκ νέου ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης και της αποχέτευσης και η χρονιά σταθµός είναι το 1997 όταν η κοινοπραξία Lydec (το 35% κατέχει η γαλλική Suez) αναλαµβάνει τα νερά της Καζαµπλάνκα. Ακολούθησε και η πρωτεύουσα Ραµπάτ µε την εταιρεία Redal ενώ, την επόµενη χρονιά, η γαλλική Veolia ανέλαβε τα νερά στις πόλεις Ταγγέρη και Τετουάν. Σ’ αυτή τη δεύτερη φάση της ιδιωτικοποίησης του νερού στην ιστορία τους, οι Μαροκινοί είδαν την τιµή του νερού να ανεβαίνει 3 φορές πάνω…

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ: Σουέζ και στο Μπουένος Αϊρες
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε το 1993 µε το σύστηµα ύδρευσης – αποχέτευσης του Μπουένος Αϊρες να περνά στα χέρια της σηµερινής Suez.
Μετά από 4 χρόνια, διαπιστώθηκε ότι η πολυεθνική τηρούσε µόνο το 45% των υποχρεώσεών της όσον αφορά στις νέες συνδέσεις. Μετά από 10 χρόνια, διαπιστώθηκε ότι γινόταν επεξεργασία µόνο στο 12% των λυµάτων, ενώ η υπόλοιπη ποσότητα διοχετευόταν στον ποταµό Ρίο Ντε Λα Πλάτα.
Το δίκτυο επανακρατικοποιήθηκε το 2006, µετά από έντονες διαµαρτυρίες των κατοίκων που αρνιόντουσαν να πληρώσουν.

ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ: Σουέζ και στο Σίδνεϋ
Η ιδιωτικοποίηση του νερού ξεκίνησε στα µέσα της δεκαετίας του ΄90. Λίγο καιρό αφότου ανέλαβε και εκεί την ύδρευση η γαλλική Suez, το νερό του Σίδνεϊ βρέθηκε µολυσµένο.

ΚΑΝΑ∆ΑΣ: «Απόρρητη πνευµατική ιδιοκτησία» το µολυσµένο νερό
Τουλάχιστον 7 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αφού µολύνθηκαν από το βακτήριο E coli στο Walkerton, ύστερα από τη ιδιωτικοποίηση του ελέγχου ποιότητας του νερού. Η ιδιωτική εταιρεία χαρακτήρισε τα αποτελέσµατα των ελέγχων «απόρρητη πνευµατική ιδιοκτησία» και αρνήθηκε να τα κοινοποιήσει.

Παρίσι: Ανέλαβε ο δήµος, µείωσε τις τιµές, αύξησε τα έσοδα
Από το 1985 τη διαχείριση του συστήµατος ύδρευσης της γαλλικής πρωτεύουσας είχαν δύο ιδιωτικές εταιρείες (που πρωταγωνιστούν παγκοσµίως), η Veolia και η Suez. Ωστόσο το Νοέµβριο του 2008, το δηµοτικό συµβούλιο της γαλλικής πρωτεύουσας αποφάσισε να δηµιουργήσει τη δηµοτική εταιρεία Eau de Paris η οποία ανέλαβε από το 2010. Αυτή η πρωτοφανής «επανακρατικοποίηση», που αποφασίστηκε από το ∆ήµαρχο Μπετράν Ντελανοέ, απέφερε τελικά εντυπωσιακά αποτελέσµατα. Τα τιµολόγια νερού µειώθηκαν κατά 8% σε σχέση µε το 2009 και παρόλα αυτά, υπήρξε και εξοικονόµηση 35 εκ. ευρώ σ’ ένα χρόνο (µε τα µειωµένα τιµολόγια). Είναι µάλιστα χαρακτηριστικό ότι δεν είχε προηγηθεί κοινωνική αντίδραση, που πίεσε προς αυτή την κατεύθυνση. Την επανακρατικοποίηση του νερού την αποφάσισε ο ∆ήµαρχος του Παρισιού αποκλειστικά και µόνο µετά από ψύχραιµες αναλύσεις και έλεγχο στα οικονοµικά δεδοµένα. Ο άνθρωπος ερεύνησε και κατέληξε στο συµπέρασµα ότι αν το νερό ξαναπεράσει στον έλεγχο του ∆ήµου, θα είναι και καλύτερο και φθηνότερο. Τόσο απλό. Και τόσο δύσκολο να το καταλάβουν οι δικοί µας. Εκτός και αν δεν θέλουν να το καταλάβουν µε τίποτα και τους αρκεί µόνο να είναι συνεπείς… στις εντολές της τρόικας. πηγή

Ωρα της Γης 2012: στείλτε το δικό σας μήνυμα αισιοδοξίας.

Το Σάββατο 31 Μαρτίου 2012 σημαίνει για τέταρτη χρονιά η Ώρα της Γης. Φέτος, το WWF Ελλάς δίνει ειδικό χαρακτήρα στην ελληνική συμμετοχή καλώντας τους πολίτες να μοιραστούν το δικό τους μήνυμα αισιοδοξίας για το περιβάλλον στο www.facebook.com/WWFGreece.

Με το σύνθημα «Μπορούμε να σώσουμε…» καταγράφουμε όλα τα αγαθά και τις αξίες που μας προσφέρει η ελληνική φύση και έχουμε χρέος να προστατεύσουμε. 
To Σάββατο 31 Μαρτίου στις 20.30 το βράδυ σβήνουμε τα φώτα και στέλνουμε αποφασιστικό μήνυμα συμμετοχής για την προστασία του περιβάλλοντος.

Σε μια εποχή βαθιάς κρίσης, πού πρέπει να οχυρωθούμε; Πού πρέπει να ψάξουμε για το πολύτιμο αντίδοτο στην απαισιοδοξία; Για εμάς αυτός ο τόπος είναι το μοναδικό φυσικό περιβάλλον της Ελλάδας.

Η ελληνική φύση με τις αμέτρητες εναλλαγές της μας δίνει ανάσα και στήριγμα. Δεν είναι μόνο τα ζώα και τα φυτά – είναι η ιστορία, η πολιτιστική μας κληρονομιά, τα τοπικά προϊόντα. Σε μια εποχή που οι ανάγκες επαναπροσδιορίζονται, πολλοί μπορεί να θεωρήσουν την προστασία του περιβάλλοντος «πολυτέλεια». 
Εμείς είμαστε από την απέναντι πλευρά. 
Η προστασία του περιβάλλοντος δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη. Μπορούμε να σώσουμε το περιβάλλον και ό,τι αυτό μας δίνει. 
Μπορούμε να σώσουμε «τη σκιά», «το μέλι», «την εκδρομή», «το λάδι», «την υπερηφάνεια».

Με αυτό το σκεπτικό δίνουμε φέτος ειδικό χαρακτήρα στην ελληνική συμμετοχή στην Ώρα της Γης καλώντας τους πολίτες να πάρουν μέρος με το δικό τους μήνυμα. Το μήνυμά τους για αυτά που οι ίδιοι πιστεύουν ότι έχουμε χρέος να σώσουμε στον αγώνα μας για την προστασία του περιβάλλοντος.

—Πώς μπορείτε να πάρετε μέρος στη φετινή Ώρα της Γης

Επισκεφτείτε την σελίδα του WWF Ελλάς στο facebook και στείλτε το δικό σας μήνυμα αρχίζοντας με τη φράση «Μπορούμε να σώσουμε….». Το μήνυμά σας μπορείτε να το «εικονογραφήσετε» προσθέτοντας μια φωτογραφία της ελληνικής φύσης.

—Τι άλλο μπορείτε να κάνετε

*Να μοιραστείτε το μήνυμά σας με τους φίλους σας στο facebook, αλλά και στο περιβάλλον εργασίας σας.

*Nα τοποθετήσετε web banner στο blog ή στο site σας (μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ)

*Να σβήσετε μαζί μας τα φώτα για μια ώρα το Σάββατο 31 Μαρτίου στις 20:30.

Πηγή econews.gr

«Αναστήστε» τα νεκρά δέντρα στην αυλή σας...

Πολλοί από εμάς νοσταλγούμε κάποιο δέντρο. Κρυβόμασταν στη σκιά του για να προφυλαχτούμε από τον ήλιο και σκαρφαλώναμε στα κλαδιά του “χτίζοντας” φανταστικά σπίτια ή φρούρια.
Υπάρχουν δέντρα με τα οποίαμικρές κοινότητες ή γειτονιές δένονται συναισθηματικά καθώς αποτελούν το συμβολικό κέντρο της συλλογικής δραστηριότητας, σαν τα πλατάνια στις πλατείες των χωριών.
Συχνά τέτοια δέντρα χάνονται από τη ζωή μας, από το καθημερινό τοπίο που αντικρύζουμε.
Υπάρχουν ωστόσο ορισμένοι τρόποι να τους δώσουμε νέα ζωή διατηρώντας τις μνήμες που κουβαλούν.

1. Ζωγραφίζοντας νεκρά δέντρα.
Μερικές μπογιές και ένα πινέλο μπορούν να μετατρέψουν το θλιβερό θέαμα ενός ξεραμένου δέντρου σε εικαστική παρέμβαση.

2. Κάθισμα.
Καθαρίστε, τρίψτε και βάψτε την επιφάνεια ξερών κορμών για να φτιάξετε εναλλακτικά σκαμπώ ή παγκάκια για τον κήπο ή το σαλόνι σας. Μικρά κλαδιά μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως διακοσμητικά εσωτερικού χώρου.

3. Ένα σπίτι για τις μέλισσες.
Με ένα τρυπάνι μπορείτε να μετατρέψετε τα ξερά κλαδιά του δέντρου σας σε “καταφύγια” για τις μέλισσες που πετούν στον κήπο σας.

4.Μονοπάτι για τον κήπο.
Με χοντρές ξύλινες πλάκες από τον ξερό κορμό δημιουργήστε ένα “μονοπατάκι” στο γρασίδι του κήπου σας.

5. Φράχτες και καφασωτά.
Κλαδιά και μίσχοι μπορούν να μετατραπούν σε όμορφους διακοσμητικούς φράχτες και στηρίγματα ή καφασωτά για νεαρά, αναπτυσσόμενα φυτά ή αμπέλια.

6. Τοιχία για τον κήπο ή γλάστρες.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κορμούς για να φτιάξετε τοιχία για το μποστάνι σας. Εναλλακτικά φυτέψτε φυτά μέσα στους σάπιους κορμούς.

7. Στρώμα από κλαδιά και ξερά φύλλα.
Ο ευκολότερος και ίσως πιο βαρετός τρόπος για να αξιοποιήσετε ένα νεκρό δέντρο είναι να το μετατρέψετε σε στρώμα από κλαδιά για να διατηρήσετε τη χρήση νερού στον κήπο σας.

Συμπέρασμα: το γεγονός ότι ένα δέντρο έχει νεκρωθεί δεν σημαίνει ότι πρέπει να το πετάξουμε, Μπορούμε να σκαρφιστούμε τρόπους για να του προσδώσουμε νέες χρήσεις.
πηγή : econews.gr

Αφήστε μόνο το αποτύπωμα της πατούσας σας!

Μην αφήνετε τα σημάδια σας από όπου περνάτε... βλάπτοντας το περιβάλλον! Θυμάστε το "όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά σε θάλασσες και ακτές", με τον περίφημο πελαργό που μας παρότρυνε να τις προσέχουμε κάθε καλοκαίρι; Προσθέστε και το: όχι σκουπίδια στη διαδρομή σας όταν κάνετε πεζοπορία...και γενικά όταν βρίσκεστε στην φύση. 

Η φύση είναι εκεί για να την απολαύσουμε εμείς και αυτοί που θα ακολουθήσουν, ελπίζουμε να μείνει όσο το δυνατόν πιο ανέπαφη γίνεται και στα επόμενα - πολλά πολλά - χρόνια.
Φυσικά και θέλετε να πάτε τη βόλτα σας στο βουνό ή να διασχίσετε κάποιο μονοπάτι και σας χαιρόμαστε και σας συγχαίρουμε. 

Αλλά δεν πρέπει να σκεφτείτε και όλους εκείνους που θα θελήσουν να ακολουθήσουν την ίδια διαδρομή μετά από εσάς και να απολαύσουν το φυσικό τοπίο; Και μαζί με αυτούς δεν πρέπει να συνυπολογίσουμε και την ίδια τη φύση που πληγώνεται (κυριολεκτικά και μεταφορικά) από την συμπεριφορά μας όταν της συμπεριφερόμαστε σαν να είναι κάλαθος αχρήστων; 
Θα είχατε απολαύσει με την ίδια χαρά τη φύση αν οι προηγούμενοι από εσάς δεν την είχαν φροντίσει;

Λεμόνι: αποσμητικό, καθαριστικό, καλλυντικό και πολλές ακόμα έξυπνες χρήσεις!!

Το λεμόνι είναι ο καρπός του υβριδικού δέντρου που ονομάζεται λεμονιά (επιστ. Κιτρέα η λεμονέα) και ανήκει στην οικογένεια των Ρυτοειδών (εσπεριδοειδών).

Ο καρπός αυτός χρησιμοποιείται κυρίως για τον χυμό του, παρόλο που χρησιμοποιούνται επίσης το πιο σαρκώδες μέρος του καρπού και ο φλοιός του, ιδιαίτερα στη μαγειρική. Ο χυμός του λεμονιού περιέχει περίπου 5% κιτρικό οξύ, το οποίο δίνει στα λεμόνια τη χαρακτηριστική ξινή τους γεύση και pH από 2 μέχρι 3.

Τα λεμόνια σερβίρονται συχνά ως λεμονάδα ή ως διακόσμηση σε ποτά όπως το παγωμένο τσάι ή αεριούχα αναψυκτικά, με μια φέτα είτε μέσα στο ποτήρι είτε στηριγμένη στο χείλος.

Χρησιμοποιούνται επίσης στην παρασκευή του ιταλικού λικέρ λιμοντσέλο. Ένα κομματάκι λεμόνι προστίθεται επίσης συχνά στο νερό για να δώσει λίγη γεύση.

Ο χυμός λεμονιού χρησιμοποιείται πολύ σε φαγητά με ψάρι. Επιπλέον, χρησιμοποιείται πολύ, μαζί με άλλα υλικά, για μαρινάρισμα κρέατος πριν από το μαγείρεμα.

Μπορούμε όμως να αξιοποιήσουμε τα λεμόνια μας σε άλλες χρήσεις εκτός της μεγειρικής;

Ιδού 25 και πλέον έξυπνες χρήσεις του λεμονιού:

Εξουδετερώνει τις οσμές του τζακιού

Ορισμένες φορές από το τζάκι μας αναδύεται μια άσχημη, βαριά μυρωδιά. Λίγες φλούδες λεμονιού μες τις φλόγες θα αλλάξουν την ατμόσφαιρα.

Αντιμετωπίζει τους λεκέδες στο μάρμαρο

Το μάρμαρο είναι ένα υλικό πορώδες που λεκιάζει και καταστρέφεται εύκολα. Αν δεν μπορούμε να καθαρίσουμε με τα συμβατικά απορρυπαντικά τους επίμονους λεκέδες κάνουμε τα εξής: κόβουμε ένα λεμόνι στα δύο, βουτάμε τη σάρκα σε αλάτι και το τρίβουμε στο λεκέ. Αυτή πρέπει να είναι η τελευταία μας λύση διότι το οξύ του λεμονιού ίσως κάνει τα πράγματα χειρότερα. Ξεπλύνετε καλά μετά τη χρήση.

Φτιάξτε ένα αρωματικό χώρου

Αρωματίστε και ενυδατώστε την ατμόσφαιρα του σπιτιού σας τις μέρες του χειμώνα. Αν έχετε τζάκι τοποθετήστε από πάνω ένα επισμαλτωμένο σκεύος, γεμίστε το με νερό και βάλτε μέσα φλούδα λεμονιού, πορτοκαλιού, ξυλάκια κανέλλας, μπαχαρικά και φλούδα μήλου.

Εξουδετερώστε τις μυρωδιές από το χώμα της γάτας σας

Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσετε κάποιο αρωματικό σπρέϋ για να καλύψετε τις μυρωδιές από τις ακαθαρσίες της γάτας σας ή για να δημιουργήσετε ευχάριστη ατμόσφαιρα στο μπάνιο. Κόψτε δύο λεμόνια, βάλτε τα σε ένα δίσκο και σύντομα ο χώρος θα πλημμυρίσει από ευχάριστο άρωμα λεμονιού.

Βελτιώστε τη μυρωδιά του υγραντήρα χώρου

Όταν ο υγραντήρας σας αρχίσει να μυρίζει άσχημα αλλάξτε τη μυρωδιά του με τρεις ή τέσσερις κουταλιές χυμού λεμονιού στο νερό. Όχι μόνο θα “σβήσει” την άσχημη μυρωδιά, αλλά θα βελτιώσει την ατμόσφαιρα στο χώρο σας. Επαναλάβετε κάθε δύο εβδομάδες.

Καθαρίστε τα μπρούτζινα αντικείμενα

Αποχαιρετήστε τη μαυρίλα στα μπρούτζινα, χάλκινα ή ανοξείδωτα αντικείμενα. Με ένα μείγμα χυμού λεμονιού και αλατιού (ή µαγειρικής σόδας) καλύψτε τη μαυρισμένη επιφάνεια. Αφήστε το για 5 λεπτά και στη συνέχεια καθαρίστε με ζεστό νερό, ξεπλύνετε και γυαλίστε. Το ίδιο μείγμα είναι ιδανικό για να καθαρίσετε ανοξείδωτους νεροχύτες.

Γυαλίστε επιχρωμιωμένες επιφάνειες

Αντιμετωπίστε τα μεταλλικά άλατα και γυαλίστε βρύσες και άλλες χρωμιωμένες επιφάνειες τρίβοντάς τες με το εσωτερικό της φλούδας του λεμονιού. Ξεπλύνετε και στεγνώστε με ένα καθαρό πανί.

Δεν μαυρίζουν οι πατάτες σας

Οι πατάτες και τα κουνουπίδια καμμιά φορά μαυρίζουν κατά το βρασμό, ιδιαίτερα όταν περιμένετε παρέα… Σιγουρευτείτε ότι τα παραμείνουν κάτασπρα ρίχνοντας μια κουταλιά χυμού λεμονιού στο βραστό νερό.

Φρεσκάρετε το ψυγείο σας

Το λεμόνι απορροφά τις μυρωδιές του ψυγείου. Ρίξτε λίγο χυμό λεμονιού σε βαμβάκι ή σε ένα σαπούνι και αφήστε το στο ψυγείο για αρκετές ώρες.

Γυαλίστε τα θαμπά αλουμίνια

Τρίψτε θαμπά αλουμινένια σκεύη με το εσωτερικό της φλούδας λεμονιού και καθαρίστε με ένα μαλακό πανί.

Δεν κολλάει το ρύζι

Όταν βράζετε ρύζι ρίξτε λίγο χυμό λεμονιού ώστε το ρύζι σας να γίνει σπειρωτό και να μη μετατραπεί σε μια ενιαία κολλώδη μάζα

Καθαρίστε τις επιφάνειες κοπής της κουζίνας σας

Αφότου ψιλοκόψετε κρεμμύδια, σκόρδα, κρέας, ψάρια και λοιπά υλικά με έντονη οσμή τρίψτε την επιφάνεια κοπή σας με λεμόνι.

Διατηρήστε το πράσινο χρώμα του γκουακαμόλε

Έχετε φτιάξει ένα νόστιμο γκουακαμόλε πριν το πάρτυ και δεν θέλετε να σας μαυρίσει πριν φτάσουν οι καλεσμένοι. “Ψεκάστε” το ελεύθερα με χυμό λεμονιού και θα παραμείνει φρέσκο και πράσινο. Το ίδιο ισχύει και για τις φρουτοσαλάτες σας.

Δώστε τραγανή υφή στο “ταλαιπωρημένο” μαρούλι

Μη πετάξετε το “μαλακωμένο” μαρούλι σας στον κάδο των αχρήστων. Με λίγο λεμόνι μπορείτε να φτιάξετε μια νόστιμη σαλάτα. Στίψτε μισό λεμόνι σε μια γαβάθα με κρύο νερό. Βάλτε μέσα το μαρούλι σας και αφήστε το στην ψύξη για μία ώρα. Στεγνώστε τα φύλλα του μαρουλιού και βάλτε τα στη σαλάτα ή στο σάντουιτς.

Απομακρύνετε τα έντομα από την κουζίνα

Δεν χρειάζεστε εντομοκτόνα για να ξεμπερδέψετε με τα οικιακά μυρμήγκια. Ψεκάστε με χυμό λεμονιού τις γωνίες και τις πόρτες. Σκορπίστε επίσης λίγες φλούδες λεμονιού έξω από την είσοδο: τα μυρμήγκια θα καταλάβουν ότι είναι ανεπιθύμητα, όπως επίσης ψύλλοι και κατσαρίδες.

Καθαρίστε το φούρνο μικροκυμάτων

Ο φούρνος μικροκυμάτων έχει γεμίσει με καρβουνιασμένες τροφές; Μπορείτε να τον καθαρίσετε δίχως να χαράξετε την επιφάνεια αναμειγνύοντας τρεις κουταλιές της σούπας χυμού λεμονιού σε ενάμιση ποτήρια νερό και βάλτε τα σε ένα βαθύ σκεύος. Ανάψτε το φούρνο σας σε υψηλή θερμοκρασία για 5 ως 10 λεπτά και οι υδρατατμοί θα μαλακώσουν τα ξεραμένα υπολείμματα. Καθαρίστε με ένα μαλακό πανί.

Δώστε ευχάριστο άρωμα στον κάδο των σκουπιδιών

Αν ο κάδος των απορριμμάτων μυρίζει δυσάρεστα πετάξτε στον πάτο φλούδες λεμονιού και πορτοκαλιού.

Λευκάνετε ευαίσθητα υφάσματα

Η παραδοσιακή χλωρίνη μπορεί να λεκιάσει τα ρούχα μας στο πλυντήριο εξαιτίας της επαφής των μεταλλικών μερών με το νερό. Μουλιάστε τα ευαίσθητα ρούχα σε ένα μείγμα χυμού λεμονιού και μαγειρικής σόδας για μισή ώρα πριν την πλύση. Διαλυμένος σε νερό ή σκέτος, ο χυμός λεμονιού θεωρείται άψογο λευκαντικό για τα ρούχα σας και τους δίνει υπέροχο άρωμα φρεσκάδας.

Απομακρύνετε τους “κρυμμένους” λεκέδες

Καθαρίστε τους λεκέδες κάτω από τη μασχάλη με ένα μείγμα χυμού λεμονιού (ή λευκού ξυδιού) και νερού.

Ενισχύστε το απορρυπαντικό του πλυντηρίου ρούχων

Προσθέστε ένα ποτήρι χυμό λεμονιού στο απορρυπαντικό για να απομακρύνετε λεκέδες από μέταλλα ή σκουριά.

Αφαιρέστε τη μούχλα από τα ρούχα

Κάντε ένα μείγμα λεμονιού-αλατιού και τρίψτε τη μουχλιασμένη επιφάνεια του υφάσματος. Στη συνέχεια στεγνώστε στον ήλιο. Επαναλάβετε μέχρι να φύγει ο λεκές.

Ως προϊόν ομορφιάς

Προτού καταφύγετε σε ακριβά καλλυντικά δοκιμάστε να βάλετε χυμό λεμονιού σε κηλίδες ή φακίδες στο πρόσωπό σας. Αφήστε το για 15 λεπτά και ξεπλύνετε καλά.

Κάντε ελαφρύ ντεκαπάζ

Για να ξανθές ανταύγειες στα μαλλιά σας προσθέστε ένα τέταρτο του ποτηριού χυμό λεμόνι σε τρία τέταρτα νερό και απλώστε. Κατόπιν καθίστε στον ήλιο. Επαναλάβετε καθημερινά για μια εβδομάδα.

Καθαρίστε και λευκάνετε τα νύχια σας

Προσθέστε το χυμό μισού λεμονιού σε ένα ποτήρι ζεστό νερό και βάλτε μέσα τα δάχτυλά σας για 5 λεπτά. Τρίψτε τα στη συνέχεια με τη φλούδα του λεμονιού και ξεχάστε τη μανικιουρίστ.

Καθαρίστε το πρόσωπό σας

Ο χυμός του λεμονιού είναι ιδανικός για καθαρισμό και απολέπιση του προσώπου σας, όπως επίσης και για απομάκρυνση των μαύρων στιγμάτων.

Φρεσκάρετε την αναπνοή σας

Το κιτρικό οξύ του λεμονοχυμού σκοτώνει τα βακτήρια που προκαλούν την κακή αναπνοή. Κάντε πλύση στόματος με λεμονοχυμό και ξεπλύνετε με άφθονο νερό.

Κατά της πιτυρίδας

Κάντε μασάζ στο τριχωτό της κεφαλής με 2 κουτάλια της σούπας χυμό λεμονιού και ξεβγάλτε. Στη συνέχεια ανακατέψτε ένα κουτάλι του τσαγιού λεμονοχυμό σε ένα ποτήρι νερό και επαναλάβετε. Η πιτυρίδα θα εξαφανιστεί.

Απολυμάνετε τις γρατζουνιές

Χτυπήσατε; Βάλτε λίγες σταγόνες λεμονιού στην πληγή και σκοτώστε τα μικρόβια.

Μαλακώστε τα ταλαιπωρημένα άκρα

Τα χέρια σας έχουν σκληρύνει; Τα πόδια σας πονούν; Κάντε μασάζ με ένα μείγμα λεμονιού και νερού. Στη συνέχεια κάντε μασάζ με ελαιόλαδο και καθαρίστε τα άκρα σας με ένα μαλακό πανί.

Το λεμόνι εξαφανίζει επίσης τις μυρμηγκιές και τα εξανθήματα! πηγή:http://www.econews.gr

Η μέτρηση της... πευκοβελόνας!

Τόσο τα φύλλα όσο και ο φλοιός του πλατάνου μπορούν να αποτελέσουν πολύ καλούς βιοδείκτες για τη μέτρηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Αποτελούν δέντρα διαδεδομένα στις περισσότερες χώρες. Ο πλάτανος και το πεύκο χαρίζουν ομορφιά όπου και αν τα συναντήσει κανείς. Στην εποχή όμως του καυσαερίου, των βιομηχανιών και των ατελείωτων οχημάτων στους δρόμους, σε μια εποχή όπου τα «ανθρώπων έργα» στρέφονται εναντίον των ίδιων των ανθρώπων, οι οργανισμοί αυτοί μπορούν να επιτελέσουν και ένα πολύ χρήσιμο έργο καταγραφής της ρύπανσης της ατμόσφαιρας. Είναι δυνατόν να προσφέρουν έτσι μια καταπράσινη λύση στην γκρίζα από τα επικίνδυνα τοξικά στοιχεία και αιωρούμενα σωματίδια ζωή μας, όπως μαρτυρεί νέα ευρωπαϊκή μελέτη επικεφαλής της οποίας ήταν ειδικοί από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ). www.tovima.gr