Oι 3 τελευταίες επιθυμίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου πριν ξεψυχήσει! Διαβάστε!

Ο Μέγας Αλέξανδρος συγκάλεσε τους στρατηγούς του και τους κοινοποίησε τις τρεις τελευταίες επιθυμίες του...

Αυτές ήταν :

1) Να μεταφερθεί το φέρετρό του στους ώμους από τους καλύτερους γιατρούς της εποχής.

2) Τους θησαυρούς που είχε αποκτήσει [ασήμι, χρυσάφι, πολύτιμους λίθους] να τους σκορπίσουν σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον τάφο του.

3) Τα χέρια του να μείνουν να λικνίζονται στον αέρα, έξω από το φέρετρο, σε θέα όλων.

Ένας από τους στρατηγούς, έκπληκτος από τις ασυνήθιστες επιθυμίες, ρώτησε τον Αλέξανδρο ποιοι ήταν οι λόγοι.

Αυτοκρατορία Μεγάλου Αλεξάνδρου - Χάρτης

Ο Αλέξανδρος του εξήγησε:

1] Θέλω οι πιο διαπρεπείς γιατροί να σηκώσουν το φέρετρό μου, για να μπορούν να δείξουν με αυτό τον τρόπο ότι ούτε εκείνοι δεν έχουν, μπροστά στο θάνατο, τη δύναμη να θεραπεύουν!

2] Θέλω το έδαφος να καλυφθεί από τους θησαυρούς μου, για να μπορούν όλοι να βλέπουν ότι τα αγαθά που αποκτούμε εδώ, εδώ παραμένουν!

3] Θέλω τα χέρια μου να αιωρούνται στον αέρα, για να μπορούν οι άνθρωποι να βλέπουν ότι ερχόμαστε με τα χέρια άδεια και με τα χέρια άδεια φεύγουμε, όταν τελειώσει για εμάς ο πιο πολύτιμος θησαυρός που είναι ο χρόνος!

Πηγή: http://gr.omg.yahoo.com/

Τα σενάρια για τον «τάφο του Μ. Αλεξάνδρου» - Τι αναφέρει αρχαίος χρησμός

Συνεχίζονται οι έρευνες στην Αμφίπολη Σερρών προκειμένου να βγει στο «φως» το μεγάλης σημασίας αρχαιολογικό εύρημα, το οποίο εικάζεται ότι ενδεχομένως να είναι ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Τα σενάρια περί ανεύρεσης του τάφου του μεγάλου Μακεδόνα βασιλιά, «πήραν φωτιά» μετά την ανακάλυψη του εν λόγω ευρήματος, με τις φημολογίες να φτάνουν μέχρι το Associated Press και την Washington Post.

Ωστόσο, μετά και την αποστασιοποίηση του υπουργείου Πολιτισμού και των αρχαιολόγων που μετέχουν στην έρευνα από τα δημοσιεύματα, οι ιστορικές πηγές που επικαλείται «το Ποντίκι», υποστηρίζουν πως οι κάτοικοι της Αμφίπολης στα αρχαία χρόνια, υποστήριζαν πως βρίσκεται θαμμένος στην περιοχή «ένας μεγάλος βασιλιάς».

Μετά από αυτό το σενάριο, το οποίο θέλει να είναι μεν θαμμένος κάποιος βασιλιάς στην Αμφίπολη όχι όμως ο Μέγας Αλέξανδρος, υπάρχει και ένα δεύτερο το οποίο ενισχύεται από την καταγραφή του αρχαίου ιστορικού Διόδωρου του Σικιελιώτη.

Σύμφωνα με τον ιστορικό, ο Μέγας Αλέξανδρος, γοητευμένος με την Αμφίπολη, σκόπευε να φτιάξει έναν ναό για να τιμήσει την πόλη απ' όπου απέπλευσε το 334 π.Χ. για την εκστρατεία στην Ασία.

Σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, οι ντόπιοι έδειχναν στους επισκέπτες τον τάφο του στην Αλεξάνδρεια ως το 391 μ.Χ. Μετά χάνονται τα ίχνη του. Κανείς δεν μπορούσε να πει με κατηγορηματικό τρόπο πού βρίσκεται ο τάφος του Αλεξάνδρου. Κάποιοι μίλησαν για τον παλιό θρύλο των κατοίκων της αρχαίας Αμφίπολης, που λέει πως κάπου εκεί βρίσκεται «ένας τρανός βασιλιάς».

Eίναι όμως ιστορικό γεγονός ότι οι βασιλείς της Μακεδονίας θάβονταν στο ιερό χώμα της πατρίδας τους για τον απλούστατο λόγο ότι υπήρχε χρησμός πως το κράτος τους θα συνέχιζε να υπάρχει και να ευημερεί μόνο όταν οι ηγεμόνες τους έβρισκαν την αιώνια ανάπαυσή τους στην ίδια την Μακεδονία.

Δημιουργείται συνεπώς το εύλογο ερώτημα αν υπάρχει η πιθανότητα ο Μ. Αλέξανδρος να μην ενδιαφερόταν για τον χρησμό και την παράδοση, η οποία θα αποτελούσε και την «ασφαλιστική δικλίδα» για την επιβίωση του κράτους του, μέσω βέβαια τη θεϊκής θέλησης.

Επιπλέον ας μην ξεχνάμε πως η τακτική του Μ. Αλεξάνδρου στις μεγάλες του μάχες περιείχε τα στοιχεία του «ελιγμού», του «αιφνιδιασμού» και της επίθεσης στο «κέντρο βάρους» του αντιπάλου το οποίο δεν ήταν άλλο από τη θέση του αρχηγού του εχθρού.

Πόσο απίθανο θα ήταν λοιπόν για την προστασία της μεγαλύτερης προσωπικότητας μέχρι εκείνη τη στιγμή του πλανήτη, να έχει στηθεί, κατόπιν εντολής του ιδίου, και η μεγαλύτερη επιχείρηση παραπλάνησης, αναφορικά με τη τελευταία του κατοικία έτσι ώστε να βρει επιτέλους την ηρεμία που τόσο του έλλειψε κατά τη σύντομη και πολυτάραχη ζωή του;

Με αυτό το τέχνασμα άλλωστε θα απέφευγε και περιπτώσεις τυμβωρυχίας και όλων των υπολοίπων που ακολουθούν σε περιπτώσεις ενταφιασμού τόσο σημαντικών προσώπων.

Τι λένε οι αρχαιολόγοι

Οι αρχαιολόγοι που μετέχουν στην ανασκαφή, είναι εντυπωσιασμένοι από το εύρημα, ωστόσο κρατούν χαμηλούς τόνους.

Ωστόσο, η Κατερίνα Περιστέρη η οποία είναι επικεφαλής της ανασκαφής, επισημαίνει:

«Κατασκευασμένος στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ., συμπίπτει ιστορικά «με μια εποχή κατά την οποία συμβαίνουν πολλά και δραματικά γεγονότα στη Μακεδονία και στην Αμφίπολη ειδικά, με τις διαμάχες των επιγόνων του Αλεξάνδρου και τον θάνατο της Ρωξάνης και του μικρού Αλεξάνδρου Δ' κατόπιν διαταγής του Κάσσανδρου.

Πρόκειται για μνημεία αλληλένδετα μεταξύ τους, αφού το λιοντάρι βρισκόταν, όπως γνωρίζουμε με βεβαιότητα πλέον, στην κορυφή του τύμβου, σηματοδοτώντας με την παρουσία του κάποιο σημαντικό πρόσωπο ή πρόσωπα της Αμφίπολης».

Την 1η Σεπτεμβρίου ξεκίνησε η νέα ανασκαφή για την αποκάλυψη και του υπόλοιπου τμήματος του περιβόλου, καθώς από τα 497 μέτρα του έχουν ερευνηθεί τα 405. πηγη apocalypsejohn.com

Οι ατάκες του Διογένη και του Μεγάλου Αλεξάνδρου στην μεταξύ του συνομιλία..

Ο Διογένης από την Σινώπη.
Αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος. Γεννήθηκε το 412 π.χ. (σύμφωνα με άλλες πηγές το 399 π.χ.), στη Σινώπη του Πόντου.
Ονομάστηκε και '' κύων '' (δηλαδή σκύλος), είναι ο επιφανέστερος εκπρόσωπος της κυνικής σχολής. Οι κυνικοί φιλόσοφοι πρέσβευαν την απόλυτη αμφισβήτηση των πάντων, απέρριπταν κάθε εξουσία και θέλαν την απόλυτη ελευθερία του ανθρώπου. Φιλοσοφία την οποία όχι μόνο την ενστερνίστηκε απόλυτα, αλλά και με παραδειγματική συνέπεια την ακολούθησε σε όλη την έκτοτε ζωή του. Το μόνο περιουσιακό στοιχείο ήταν το πιθάρι ο μανδύας που φορούσε και μια πήλινη κούπα για να πίνει νερό.

( Μια εντυπωσιακή κίνησή του ήταν..να μην ξαναπιεί νερό στην πήλινη κούπα του, όταν είδε ένα παιδί να πίνει νερό στη χούφτα. Λέγοντας: Να που το παιδί αυτό είναι σοφότερο από εμένα.)

Είναι γνωστό ότι ζούσε σε ένα πιθάρι, που το χρησιμοποιούσε για νυχτερινό κατάλυμα του και το οποίο διαρκώς μετέφερε από μέρος σε μέρος. Υπήρξε είρωνας καυστικότατος, προπάντων της ματαιοδοξίας και της υπεροψίας. 
Τρεφόταν μόνο από προσφορές των θαυμαστών του. Κυκλοφορούσε ξυπόλητος, φορούσε ευτελέστατο χιτώνα και κρατούσε πάντοτε ένα μακρύ ραβδί για να διώχνει τα σκυλιά, που του γάβγιζαν. Δε δημιούργησε ποτέ δική του οικογένεια και θεωρούσε τον εαυτό του κοσμοπολίτη. Γνωστή η ρήση του:

«δεν είμαι Αθηναίος, δεν είμαι Έλληνας, είμαι πολίτης του κόσμου».
Ο Διογένης θεωρούσε πως η μόνη σωστή πολιτεία είναι η παγκόσμια.
Σκεφτείτε το λίγο αυτό.. τέτοιες θέσεις φαντάζουν ακόμα και σήμερα, μετά από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ως πολύ προχωρημένες!

Οι Αθηναίοι αγαπούσαν τον Διογένη, για την ετοιμότητα και την ευφυΐα του, με τις οποίες απαντούσε σε κάθε απορία και ερώτηση που του έκαναν, καθώς και για τον αδυσώπητο και τραχύ τρόπο με τον οποίο καυτηρίαζε τα κακώς έχοντα στην κοινωνία.
Χαρακτηριστικά του κυνισμού είναι η προκλητική συμπεριφορά που εκφράζεται συνήθως με την ωμή ειλικρίνεια, το θάρρος αντιπαράθεσης με την υποκρισία.

Ο Μέγας Αλέξανδρος.
Εδώ δεν χρειάζονται και πολλά λόγια.
Βασιλεύς Μακεδόνων, Ηγεμών (Στρατηγός Αυτοκράτωρ) της Πανελλήνιας Συμμαχίας κατά της Περσικής αυτοκρατορίας, διάδοχος των Φαραώ της Αιγύπτου, Κύριος της Ασίας και βορειοδυτικής Ινδίας. πηγή el.wikipedia.org Μικρό αλλά περιεκτικότατο το βιογραφικό! 

Το περιστατικό και η συνομιλία τους.

Όταν λοιπόν ο Μέγας Αλέξανδρος βρισκόταν στη Κόρινθο και ήθελε να γνωρίσει το Διογένη, έστειλε ένα υπασπιστή του για να βρει το Διογένη και να του τον παρουσιάσει. Αφού ο υπασπιστής τον εντόπισε, του είπε: «Σε ζητά ο βασιλιάς Αλέξανδρος να σε δει». Ο Διογένης απάντησε:
«Εγώ δε θέλω να τον δω. Εάν θέλει αυτός ας έρθει να με δει».
Και πράγματι, ο Αλέξανδρος πήγε να δει το Διογένη. Τον πλησιάζει ο Αλέξανδρος και του λέγει «είμαι ο βασιλιάς Αλέξανδρος». Ο Διογένης ατάραχος απαντά:
«και εγώ είμαι ο Διογένης ο Κύων».
Ο Μέγας Αλέξανδρος άναυδος από το απύθμενο θράσος, ενός υποτίθεται υποτελή του, τόσο εντυπωσιάστηκε που του είπε: «Ζήτα μου ό, τι χάρη θες και θα σου την κάνω». Και ο Διογένης του δίνει την θρυλική απάντηση:
«κάνε πέρα γιατί μου κρύβεις τον ήλιο».
«Μην μου στερείς αυτό που δεν μπορείς να μου δώσεις».
Καθώς οι κυνικοί πίστευαν πώς η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκεται στη λιτότητα, στη ζεστασιά του ήλιου και δεν πρέπει να ζητά τίποτα από τα υλικά πλούτη, αλλά επίσης ήθελε να δηλώσει κάτι πολύ πιο ισχυρό, την έμπρακτη δηλαδή αμφισβήτηση της εξουσίας του μεγαλύτερου κατακτητή όλων των μέχρι τότε εποχών και όχι μόνο.

Ο Αλέξανδρος καταλαβαίνει την σημασία της απάντησης και εντυπωσιάζεται ακόμα περισσότερο. Ξεκινά μία μακρά συζήτηση με τον Διογένη που σώθηκε από τον Δίονα τον Πλουσαραίο, η οποία είναι πραγματική διάλεξη πολιτικής κοινωνιολογίας.
Ακούγοντας αυτά τα λόγια στο τέλος αυτής της συζήτησης ο Αλέξανδρος είπε το περίφημο:
«Αν δεν ήμουν αυτός που είμαι, ο ''μέγας Αλέξανδρος δηλαδή'' θα ήθελα να ήμουν Διογένης»

Το συγκεκριμένο σύμπλεγμα αγαλμάτων αναπαριστά ένα πασίγνωστο γεγονός της ιστορίας.

Δήμαρχος της Κορίνθου, είχε την εξαιρετική ιδέα να τοποθετήσει μια σύνθεση αγαλμάτων που παρουσιάζει τη συνάντηση του Μεγάλου Αλεξάνδρου με τον φιλόσοφο Διογένη. Η θέση του έργου είναι στα Καλάμια Κορίνθου, πολύ κοντά στην εκκλησία του Αποστόλου Παύλου. Φωτογραφίες και αποσπάσματα κειμένου από εδώ korinthos.gr.

Ο τάφος του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ντοκιμαντέρ..(Video)

Ο Μέγας Αλέξανδρος, γνωστός για την ιδιοφυΐα του και το όραμα του, ικανά στοιχειά για την δημιουργία μιας τεράστιας αυτοκρατορίας. Μετά τον θάνατο του, η σορός του γίνεται σημαντικό κειμήλιο. Μεγάλοι ηγεμόνες και στρατιώτες προσκυνούν στον τάφο του.  Κάθε στοιχείο του τάφου του όμως εξαφανίζεται. Αποτελεί ένα από τα σύγχρονα μυστήρια.

ΑΡΧΑΙΑ ΠΕΛΛΑ.

Ο αρχαιολογικός χώρος της Πέλλας βρίσκεται στο Δήμο Πέλλας, σε απόσταση 39 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Πρωτεύουσα των αρχαίων Μακεδόνων από το τέλος του 5ου αιώνα π. Χ., η Πέλλα είναι σήμερα ένας από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας. 
Το νέο σύγχρονο Αρχαιολογικό Μουσείο της εξάλλου, 6.000 τ. μ., που λειτουργεί από το 2009 πλήρως εναρμονισμένο με τον περιβάλλοντα αρχαιολογικό χώρο περιλαμβάνει τα αριστουργήματα ενός μεγάλου πολιτισμού.

Κτισμένη σε παραθαλάσσια θέση με διαχρονική κατοίκηση από την 3η χιλιετία π. Χ., η μεγαλύτερη πόλη της Μακεδονίας στον 4ο αι. π. Χ., έγινε το σπουδαιότερο πολιτικό, οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο της Ελλάδας στα ελληνιστικά χρόνια αλλά και το επίκεντρο της κοσμοκρατορίας του Αλεξάνδρου. 
Χάρη στην ανασκαφική έρευνα και τη συστηματική μελέτη των ευρημάτων της, γνωρίζουμε σήμερα τη μορφή και τις βασικές δομές τόσο της ίδιας όσο και άλλων σημαντικών οικισμών της ευρύτερης περιοχής της, οι οποίοι εντάσσονται χρονολογικά σε μια μακριά περίοδο, από τη Νεολιθική Εποχή ως και τα χριστιανικά χρόνια.   

Η πόλη οργανώνεται και επεκτείνεται στα χρόνια του Φιλίππου Β΄ και του Κασσάνδρου. Εποχή ακμής της Πέλλας είναι το β΄ μισό του 4ου αιώνα, ο 3ος και ο 2ος αιώνας π.Χ. Η κατάληψή της από τους Ρωμαίους έγινε το 168/167 π.Χ. και η καταστροφή επήλθε μετά από σεισμό, πιθανόν στην πρώτη δεκαετία του 1ου αιώνα π.Χ


Ο θεός Διόνυσος πάνω σε πάνθηρα, ψηφιδωτή διακόσμηση δαπέδου σε αίθουσα συμποσίων της κατοικίας Διονύσου (325 - 300 π.Χ. )


Ο τάφος ένος πολεμιστή με τα πλούσια κτερίσματά του από το Αρχοντικό Πέλλας.


Το εσωτερικό του πολυθάλαμου τάφου με τις εισόδους του κύριου και του πλευρικού θαλάμου. πηγή: http://www.ethnos.gr/default.asp 

Μουσείο Αρχαίας Πέλλας. Το Αρχαιολογικό Μουσείο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τον αρχαιολογικό χώρο και μαζί με τα εκθέματα υπάρχει πλούσιο εποπτικό υλικό. Αρχιτεκτονικά και τοπογραφικά σχέδια, εκμαγεία ειδώλων και αγγείων, αγάλματα και αγαλμάτια, αγγεία και φυσικά νομίσματα της Μακεδονικής και Ελληνιστικής περιόδου.

ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΠΕΛΛΑΣ

Χειμερινό ωράριο: 8 π.μ.-15 μ.μ.
Θερινό Ωράριο: 8 π.μ.-19.30 μ.μ.
Τηλέφωνο Αρχαιολογικού Χώρου: 23820-32963 / Φαξ: 23820-33095
ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟ ΧΩΡΟ ΠΕΛΛΑΣ
Λεωφορείο Κ.Τ.Ε.Λ., από Θεσσαλονίκη (σταθμός ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ) για Γιαννιτσά ή Έδεσσα ή Αριδαία, ανά μισή ώρα περίπου (τηλέφωνο Κ.Τ.Ε.Λ.. 2310-595453)

Με Ιδιωτικό αυτοκίνητο, από οδό Μοναστηρίου προς Γιαννιτσά ή από εθνική οδό προς Ευζώνους – Χαλκηδόνα - Γιαννιτσά. Ο αρχαιολογικός χώρος και το μουσείο της Πέλλας είναι προσβάσιμα, αμέσως μετά τη Χαλκηδόνα, από τη διασταύρωση, με φωτεινούς σηματοδότες, της παρακαμπτηρίου οδού, νότια του αρχαιολογικού χώρου με την επαρχιακή οδό προς το σύγχρονο οικισμό της Πέλλας. Υπάρχει σχετική σήμανση.