Ξενοδοχείο γυμνιστών στη Ρόδο!

Ένα ξενοδοχείο γυμνιστών άνοιξε τις πύλες του στην πανέμορφη Ρόδο. 

Το ξενοδοχείο Naturist Angel Club Hotel απευθύνεται σε πελάτες ειδικού τουρισμού και λειτουργεί σε 24ωρη βάση με εγκεκριμένο εσωτερικό κανονισμό και έμπειρο προσωπικό.

Στο Παραδείσι της Ρόδου οι λάτρεις του γυμνισμού μπορούν να κυκλοφορήσουν άνετα, καθώς εκεί λειτουργεί ένα resort που απευθύνεται αποκλειστικά σε γυμνιστές. Προ ημερών, το ξενοδοχείο Naturist Angel Club Hotel άνοιξε τις πύλες του στο κοινό.

Tο Naturist Angel Club Hotel βρίσκεται στο 18ο χλμ. της περιφερειακής οδού Ρόδου-Καμίρου, μεταξύ των κοινοτήτων Παραδεισίου και Θεολόγου, κοντά στην κοιλάδα Πεταλούδων και την Αρχαία Κάμιρο.

Αποτελείται από 32 δίκλινα και τρίκλινα δωμάτια με θέα στο βουνό, την πισίνα και τη θάλασσα, τα οποία διαθέτουν λουτρό, τηλεόραση, τηλέφωνο και κλιματισμό. Το εστιατόριο παρέχει πρωινό με τοπικά υλικά σε μπουφέ αμερικανικού τύπου. Επίσης οι πελάτες μπορούν να απολαύσουν τα γεύματά τους επιλέγοντας από το μενού της παραδοσιακής μεσογειακής κουζίνας ή οποιαδήποτε επιθυμία έχουν κατά παραγγελία.

Στο εξωτικό περιβάλλον της πισίνας (υπάρχει και παιδική πισίνα), απολαμβάνουν ποικιλία κοκτέιλ και σνακ στο υπαίθριο μπαρ. Οι πελάτες διασκεδάζουν με το υπαίθριο σκάκι και τα διάφορα παιχνίδια που οργανώνονται καθημερινά, όπως karaoke, ελληνικές και λάτιν βραδιές, καλλιστεία ανάδειξης “ΜISS ΝΑΤURIST ANGEL” και πολλές άλλες εκπλήξεις. Επίσης, στο ειδικά διαμορφωμένο στέγαστρο απολαμβάνουν αναζωογονητικό μασάζ από διπλωματούχο μασέζ.

Προσφέρονται και οργανωμένες ημερήσιες κρουαζιέρες γυμνιστών με στάσεις σε παρθένες παραλιίες, μπάρμπεκιου, καταδύσεις, ψάρεμα κ.ο.κ., κατόπιν εκδήλωσης ενδιαφέροντος. Αφετηρία των εξορμήσεων είναι η μοναδική στο νησί οργανωμένη παραλία γυμνιστών στο Φαληράκι που απέχει από το Naturist Angel Club Hotel 15 λεπτά. Η μεταφορά των πελατών γίνεται με ιδιόκτητο πούλμαν του ξενοδοχείου.

Το ξενοδοχείο απευθύνεται σε πελάτες ειδικού τουρισμού και ενημερώνει ότι, σε συνεργασία με τη Διεθνή Ομοσπονδία Γυμνιστών, λειτουργεί σε 24ωρη βάση με εγκεκριμένο εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας και έμπειρο προσωπικό, διασφαλίζοντας με αυτόν τον τρόπο τις εγγυήσεις που απαιτούνται για μια πραγματικά ευχάριστη διαμονή των πελατών του.

Σύμφωνα με τον κανονισμό λειτουργίας του ξενοδοχείου, “ο γυμνισμός είναι υποχρεωτικός σε ολους τους εξωτερικούς χώρους που βρίσκονται στα όρια των εγκαταστάσεων του συγκροτήματος, από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου. Ο γυμνισμός απαγορεύεται στους εσωτερικούς, κοινόχρηστους και στεγασμένου χώρους (εστιατόριο, υποδοχή, μπαρ, σαλόνι, διάδρομοι δωματίων και ξοινόχρηστες τουαλέτες)”.

Ακόμη, η είσοδος ανηλίκων επιτρέπεται μόνο με τη συνοδεία ενηλίκων α’ βαθμού συγγένειας.

“Η ανάρμοστη συμπεριφορά παντός είδους (παρενόχληση άλλων πελατών, επιδειξιομανία σεξουαλικού ενδιαφέροντος, ερωτικές περιπτύξεις παρουσία τρίτων στους εξωτερικούς χώρους) θεωρείται αιτία άμεσης απομάκρυνσης του συκγκεκριμένου πελατη από το ξενοδοχείο”, αναφέρεται κατηγορηματικά. Επίσης, δεν έπιτρέπεται, φυσικά, η φωτογράφιση ή βιντεοσκόπηση άλλων πελατών χωρίς τη ρητή, γραπτή συγκατάθεσή τους

Τέλος, ειδική έκπτωση παρέχεται στους κατόχους έγκυρου δελτίου μέλους της Διεθνούς Ομοσπονδίας Γυμνιστών (INF/FNI). http://www.naturistangel.gr/el/

Δείτε Ξενοδοχεία σε Ρόδο

Μεσαιωνικό Φεστιβάλ Ρόδου - The "Medieval Rose" Festival

Το Μεσαιωνικό Ρόδο είναι μη κυβερνητικός, μη κερδοσκοπικός πολιτιστικός σύλλογος που ιδρύθηκε επίσημα το 2005, με στόχο να οργανώνει σε ετήσια βάση ένα Μεσαιωνικό Φεστιβάλ στην παλαιά πόλη της Ρόδου και σε άλλες βυζαντινές οχυρώσεις του νησιού, στα πλαίσια του οποίου αναπαράγονται παραδόσεις, θρύλοι και η ιστορία της Μεσαιωνικής 
Ρόδου, μέσα από δρώμενα, εργαστήρια και παιχνίδια.

Το Φεστιβάλ αναπαράγει σκηνές της καθημερινής ζωής της μεσαιωνικής Ρόδου, εμπνευσμένες από τη λαϊκή παράδοση, την τοπική ιστορία και τους μύθους. Για το σκοπό αυτό ο σύλλογος έχει αναπτύξει συνεργασία με επιστημονικούς συνεργάτες και φορείς, καλλιτέχνες και τεχνίτες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Με την αξιοποίηση του μοναδικού σκηνικού της Μεσαιωνικής Πόλης, μνημείο προστατευόμενο από την UNESCO, τα δρώμενα του Μεσαιωνικού Ρόδου ζωντανεύουν τη Βυζαντινή και Μεσαιωνική περίοδο της Ιστορίας του νησιού, ενώ η δράση του στρέφεται γύρω από το τρίπτυχο: Επιμόρφωση – Πολιτισμός – Πολιτιστικός Τουρισμός.

Για την υλοποίηση των παραπάνω, ο σύλλογος οργανώνει κατά καιρούς:
- Ενημερωτικές Παρουσιάσεις για τη δράση του και ανάλογες διοργανώσεις του Εξωτερικού.
- Σεμινάρια πάνω σε μεσαιωνικές τέχνες και τεχνικές.
- Επιμορφωτικές Ξεναγήσεις στη Μεσαιωνική Πόλη και την Τάφρο.
Μεσαιωνικά Συμπόσια (ημερίδες).
- Ταξίδια σε άλλα Μεσαιωνικά Φεστιβάλ της Ευρώπης για την απόκτηση Τεχνογνωσίας και την ανάπτυξη Διαπολιτισμικών σχέσεων.

Πολλοί είναι εκείνοι που περιμένουν να αναβιώσουν στα στενά δρομάκια της Παλαιάς Πόλης της Ρόδου και των κάστρων, σκηνές μια άλλης εποχής κι έτσι να ζήσουν το παραμύθι…

Πότε ξεκίνησε το Μεσαιωνικό Φεστιβάλ.
Το όνειρο έχει αρχίσει να υλοποιείται από το 2006 με επιτυχία και μεγάλη απήχηση. Μέχρι σήμερα το Μεσαιωνικό Ρόδο έχει πραγματοποιήσει δύο Μεσαιωνικές Γιορτές το 2006 και το 1o Μεσαιωνικό Φεστιβάλ (Μάιο 2007), με στόχο να θεσμοθετηθεί σε ετήσια βάση. Δείτε το πρόγραμμα που ακολουθήθηκε το 2013 εδώ

Η Ρόδος στον Μεσαίωνα.
Το Φεστιβάλ του Μεσαιωνικού Ρόδου αντλεί στο σύνολο του θέματα από την καθημερινή ζωή, την ιστορία και τους μύθους της Μεσαιωνικής Ρόδου και αναπαράγει την ατμόσφαιρα της εποχής. Ας δούμε όμως πως ξεκίνησαν όλα...

Το Τάγμα των Ιπποτών του Αγ. Ιωάννη.
Φαίνεται να ιδρύεται στην αρχή του 12ου αι. μ.Χ. στα Ιεροσόλυμα από τον Ρierre Gerard ως τάγμα νοσοκόμων. Αργότερα οργανώνεται στρατιωτικά υπό τον Raymond du Puys και αγωνίζεται για να πετύχει τον δυτικό επεκτατισμό στην Μέση Ανατολή όπου όμως δεν κατορθώνει να κρατηθεί πάνω από δύο αιώνες.

Το 1247, μετά από την πτώση των Ιεροσολύμων, οι Ιωαννίτες Ιππότες αρχίζουν να χάνουν ένα - ένα τα φρούρια τους και περνούν πια το 1291 στην Κύπρο. Από εκεί ο Μεγάλος Μάγιστρος Foulques de Villaret έρχεται σε διαπραγματεύσεις με τον τσιφλικά Vignolo de Vignoli, ο οποίος του πουλάει ουσιαστικά τη Ρόδο κι έτσι από το 1309 το Tάγμα των Ιπποτών, που ήταν όλοι μαζί 600, καταλαμβάνει τη Ρόδο. Από τότε και ως την αποχώρηση τους το 1522 θα ονομάζονται ¨Ιππότες της Ρόδου¨.

Το τάγμα των σταυροφόρων διοικείται από το Μεγάλο Μάγιστρο που ήταν ο ισόβιος ανώτατος άρχοντας στη διοίκηση και στο στράτευμα . Αυτός διοικούσε με το διοικητικό του συμβούλιο. Στα 213 χρόνια παραμονής τους στη Ρόδο πέρασαν από το νησί 19 Μάγιστροι.

Οι Ιππότες ήταν οργανισμός διεθνής στον οποίο οι εθνικές ομάδες διακρίνονταν με σαφήνεια και λέγονταν γλώσσες. Αυτές ήταν 7 και με σειρά αρχαιότητας ήταν οι εξής: Προβηγκίας, Ωβέρνης, Γαλλίας, Ιταλίας, Αραγώνας (Ιβηρική Χερσόνησος), Αγγλίας, Γερμανίας. Η γλώσσα της Αραγώνας χωρίστηκε αργότερα σε γλώσσα Αραγώνας και σε μία όγδοη, αυτή της Καστίλλης. Όλες οι γλώσσες μιλούσαν τη λατινική. Η κάθε γλώσσα είχε το κατάλυμα της ενώ οι Ιππότες ζούσαν στο Κολλάκιο, μοιράζοντας το χρόνο τους μεταξύ στρατιωτικών ασκήσεων και προσευχής. 
Πηγή easy-airtickets.gr

Δείτε Ξενοδοχεία στην Ρόδο

Ο Κολοσσός της Ρόδου...

Ο Κολοσσός της Ρόδου ήταν βέβαια στην εποχή του ένα από τα «Επτά Θαύματα του Κόσμου». Έχουν γίνει πολλές συζητήσεις για το «κολοσσιαίο» μέγεθός του και για το θέμα του που ακριβώς ήταν τοποθετημένος, αλλά αυτές οι ερωτήσεις δε μπορούν να απαντηθούν με βεβαιότητα, δεδομένου του γεγονότος ότι δεν έχει διασωθεί ούτε κομμάτι του. Η μοναδική απόδειξη της ύπαρξής του είναι οι περιγραφές των επισκεπτών που έρχονταν στη Ρόδο για να το δουν.

Οι Ροδίτες ανέγειραν τον Κολοσσό για να τιμήσουν τον προστάτη τους τον Ήλιο, θεό του φωτός, μετά από την ανεπιτυχή προσπάθεια του Δημητρίου του Πολιορκητή να καταλάβει την πόλη τους το 305/4 π.Χ. Το κόστος του καλύφθηκε με την πώληση των πολιορκητικών μηχανών που ο Δημήτριος είχε αφήσει πίσω φεύγοντας από το νησί, οι πώληση των οποίων συγκέντρωσε το ποσό των 300 ταλάντων, το σημερινό αντίστοιχο περίπου 3 δισεκατομμυρίων δραχμών.

Το άγαλμα είχε ανατεθεί στο γλύπτη Χάρη από τη Λίνδο και χρειάστηκε περίπου 12 χρόνια για να ολοκληρωθεί. Σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές, τα άκρα του αγάλματος είχαν κατασκευαστεί σε κομμάτια. Η κατασκευή του ξεκίνησε από μια μαρμάρινη βάση, στο οποίο σταθεροποιήθηκαν τα πόδια και οι αστράγαλοι. Τα εναπομείναντα μέρη του σώματος προστέθηκαν σταδιακά, με αυτά που βρίσκονταν ήδη στη θέση τους να έχουν μαζεμένο χώμα πάνω τους, ώστε η δουλειά να μπορεί να συνεχιστεί στο επίπεδο του εδάφους. Από ότι φαίνεται, ένας λόφος από χώμα πρέπει να είχε συσσωρευτεί γύρω από το άγαλμα, ο οποίος μέχρι τη στιγμή που το άγαλμα ολοκληρώθηκε πρέπει να είχε ύψος περίπου 30 μέτρων.

Το κεφάλι του Ήλιου ήταν πιθανότατα στεφανωμένο με ακτίνες φωτός, όπως είναι το κεραμικό κεφάλι του Ήλιου, που βρίσκεται στο Μουσείο της Ρόδου. Στο δεξί του χέρι ο θεός κρατούσε μια δάδα, που χρησιμοποιούταν σαν ορόσημο για τους ναυτικούς. Οι περισσότερες από τις πληροφορίες που έχουμε για τη στάση του αγάλματος προκύπτουν από συγγραφείς και αναπαραστάσεις που χρονολογούνται από τη Βυζαντινή περίοδο και είναι βέβαια προσαρμοσμένες στις Βυζαντινές ιδέες και αισθητική.

Αρκετές υποθέσεις έχουν γίνει σχετικά με το που στεκόταν το άγαλμα. Σύμφωνα με μια άποψη, ήταν τοποθετημένο στην είσοδο του λιμανιού, ώστε τα πλοία να περνούν κάτω από τα πόδια του. Σύμφωνα με άλλους στεκόταν στην περίβολο του Ναού του Ήλιου το οποίο ταυτίζεται με την τοποθεσία στην οποία σήμερα βρίσκεται το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου.

Υπάρχουν επίσης αρκετές θεωρίες σχετικά με το μέγεθος του Κολοσσού. Ταξιδιώτες που είχαν επισκεφθεί τη Ρόδο μας πληροφορούν ότι είχε ύψος 31-32 μέτρων. Σύμφωνα με τις περιγραφές τους υπήρχε χώρος για 12 άτομα στο στήθος του, το κεφάλι του είχε το μήκος ενός ανθρώπου, η μύτη του είχε μήκος 30 εκατοστά και τα νύχια των δακτύλων του 15 εκατοστά.

Ο Ρωμαίος συγγραφέας Πλίνιος, που είδε το άγαλμα στη Ρόδο το 77 π.Χ., μας πληροφορεί ότι κάποιος μπορούσε να τυλίξει το χέρι του γύρω από τον αντίχειρά του. Η εντύπωση που είχε προκαλέσει το άγαλμα στον αρχαία κόσμο αντικατοπτρίζεται σε έναν από τους διάλογους του Λουκιανού. Μας λέει ότι ο Μένιππος, στο δρόμο του προς τον ουρανό, μπορούσε να ξεχωρίσει τη γη μόνο και μόνο επειδή ο Κολοσσός της Ρόδου και ο Φάρος της Αλεξάνδρειας ήταν ορατά από τα σύννεφα.

Ο Κολοσσός στεκόταν στην αρχική του θέση για συνολικά 56 χρόνια, μέχρι που το 227/6 π.Χ. κατεδαφίστηκε από έναν σεισμό. Παρόλο που οι Ρόδιοι στην πραγματικότητα συγκέντρωσαν τα απαραίτητα χρήματα για να τον αποκαταστήσουν, στο τέλος δεν τον ξαναέβαλαν στη θέση του, δίνοντας βάση σε έναν μάντη που τους προειδοποίησε ότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε πολλές καταστροφές για τον κόσμο του νησιού. Επομένως παρέμεινε για περίπου 800 χρόνια ακριβώς στο σημείο που είχε πέσει και αποτελούσε αξιοθέατο για τους επισκέπτες της Ρόδου.

Το γεγονός ότι το άγαλμα παρέμεινε πεσμένο αλλά ανέγγιχτο για τόσους πολλούς αιώνες, παρόλο που ο χαλκός από τον οποίο ήταν φτιαγμένο ήταν πολύτιμος, καταδεικνύει την περηφάνια των Ροδίων για το δημιούργημα του νησιού τους. Το 653 μ.Χ., οι Μοαβίτες Άραβες, που είχαν κατακτήσει το νησί, πούλησαν τα κομμάτια του σε έναν Εβραίο έμπορο, ο οποίος λέγεται ότι χρειάστηκε 900 καμήλες για να το μεταφέρει. πηγή